23 แม่พิการ

1259 Words

ติณภพ Talk หลังจากที่มีนเธอขับรถออกไป ผมเองก็ไม่รู้จะไปไหนนอกจากกลับบ้านของตัวเอง ผมมีแม่ที่ต้องดูแล ซึ่งแม่ของผมไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้อีกตลอดชีวิต แม่ของผมกลายเป็นคนพิการตั้งแต่ช่วงเอวลงไปไม่สามารถใช้งานได้ ไม่ว่าจะไปไหนทำอะไรจะต้องนั่งรถเข็นตลอด เพราะงั้นชีวิตของผมหลังจากที่ไม่มีมีนผมเองก็แทบจะไม่มีเวลาไปทำอะไรเลยนอกจากงานและกลับมาดูแลแม่ ถึงแม้ร่างกายจะไม่ได้เจ็บปวดอะไรแล้วแต่สภาพจิตใจของท่านมันเหมือนถูกทำลายจนป่นปี้ไม่เหลือดีเลย "คุณติณภพคะ คุณหญิงท่านไม่ยอมทานอาหารเลยค่ะ" ทันทีที่ผมจอดรถพยาบาลที่ผมจ้างมาคอยดูแลแม่พิเศษที่บ้านก็วิ่งมาหาผมในทันที "ทำไมล่ะผมบอกแล้วนี่ว่าวันนี้ผมจะออกไปทำงานให้พวกคุณช่วยดูแลก่อน" "ดิฉันเองก็บอกกับคุณหญิงแบบนั้นแล้วเหมือนกันค่ะ แต่ดูเหมือนว่าคุณหญิงท่านจะไม่ทานอะไรเลย" "เดี๋ยวผมจัดการเองคุณไปพักเถอะ" "ครับ" คุณแม่ท่านไม่ได้เรียกร้องว่าจะต้องให

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD