ตอนที่25

1698 Words

23 ‘ถ้าไม่เห็นฉันสำคัญ จะทำอะไรก็ทำอยากจะไปที่ไหนก็ไป อยากไปจากชีวิตฉันก็ไปเถอะ’ ทันทีที่เห็นข้อความของเขาน้ำตาของฉันก็หยดแหมะลงกับหน้าจอมือถือทันที ทำไมเจาต้องไล่ฉันตลอดเลย จะโกรธกันก็ไม่เห็นต้องพูดทำร้ายจิตใจกันขนาดนี้ ทำไมต้องอยากให้ไปขนาดนั้น... ทั้งที่วันนี้พี่แบทจะต้องมานอนห้องฉันแต่ดันมาทะเลาะกันแบบนี้เลยต้องนอนคนเดียวแถมยังนอนร้องไห้อีก ฉันพยายามทำใจให้ไม่คิดมากแล้วข่มตานอน เพราะพรุ่งนี้จะต้องเข้าไปคุยกับอาจารย์เรื่องไปเรียนต่ออีก สามวันต่อมา เชื่อมั้ยว่าหลังจากวันนั้นพี่แบทก็หายไปไม่ยอมรับสายไม่ยอมติดฉันเลย เขาให้เหตุผลแค่ว่าขอคิดอะไรคนเดียวก่อนซักพัก ไม่ยอมคุยกับฉันเหมือนเดิม เขากลับไปเย็นชาอีกแล้ว แต่สำหรัับฉันเวลาแค่สามวันมันรู้สึกนานเหลือเกินสำหรับการทะเลาะกัน ฉันกลัวว่าเราจะห่างกันไปมากกว่านี้ ฉันต้องนอนไม่หลับมาหลายวันแล้ว และอีกไม่กี่วันฉันก็ต้องเดินทาง เพราะฉันต้องไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD