ตอนที่27 | ปล่อยอยู่แล้ว NC++

1937 Words

ซู๊ด~ เสียงชายหนุ่มดูดกลืนของเหลวสีใสเข้าในลำคอหนา เขาดูดจนเกลี้ยงแล้วจึงผละใบหน้าออกจากกลางกายสาว เขาไล่จูบไปตามขาอ่อนด้านใน ทั้งจูบทั้งขบเม้มสร้างร่องรอยเอาไว้ “สบายตัวแล้วสินะ ถึงตาฉันบ้างแล้ว” พูดเสร็จก็ขยับกายลุกขึ้นนั่งเอ่ยปากพูดบอกเธอ มือหนาเช็ดมุมปากของตัวเองที่ยังมีคาบน้ำหวานเปื้อนติดอยู่ เขาบังคับจับร่างของหญิงสาวให้นอนคว่ำลงไปกับเตียง “ไม่เอานะ! พี่ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ!” ชะเอมพยายามขัดขืนทั้งๆที่ไม่มีแรง หันหน้าไปมองสบตาพูดตอบโต้ไอ้คนนัยน์ตาดุ “ปล่อยอยู่แล้วไม่ต้องห่วง!” พายุอดขำไม่ได้ แมวน้อยตัวนี้ขู่ได้เก่งดีมาก ขู่กันฟ่อๆเลย “อ๊ะ!” “ก้มลงไป!” พายุดันแผ่นหลังหญิงสาวรุ่นน้องให้ก้มลงไปพร้อมกับจับยกสะโพกอวบยกขึ้นมาเล็กน้อย “นี่ไอ้บ้า! ไม่เอาแบบนี้นะ ชะเอมจะบอกแม่ของพี่นะ อย่าทำนะ!” ชะเอมพยายามร้องห้ามการกระทำของคนตัวโต เธอขู่เขาว่าจะฟ้องคุณแม่ของเขา อยากให้เขากลัวจะได้เลิกท

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD