17 คิดถึงลูกชายที่จากไป

1657 Words

แล้วหลังจากที่ทำงานเสร็จ ทั้งคู่ก็กลับมากรุงเทพในทันที ใจจริงเธอก็ออดอ้อนเขาอยากไปอยู่ด้วย แต่เขาบอกว่าอยากให้เธอพักผ่อนมากกว่า อุตส่าห์แกล้งบ่นว่าเหนื่อยเพราะอยากอยู่กับเขาแล้วแท้ ๆ เขายังมาเห็นใจว่าเธอเหนื่อยจริง ๆ อีก จนในที่สุดก็ต้องแยกย้ายกันกลับ และวันนี้เธอก็ต้องกลับไปนอนที่บ้าน ณ บ้านรมิดา “อ้าวอาเจิน ทำไมวันนี้ลื้อกลับมาบ้านได้” เมื่อเห็นลูกสาวคนสวยเดินเข้ามาในบ้าน อย่างอารมณ์ดีคนเป็นพ่อที่นั่งอยู่ก็อดแซวไม่ได้ “ป๊า สวัสดีค่ะ เจินไปทำงานให้เฮียปริ้นมาไง เพิ่งกลับมาเนี่ยแหละ” “น้ำกับน้ำส้มค่ะคุณหนู” ตามด้วยแม่บ้าน พี่ถือถาดน้ำเข้ามาให้ “ขอบคุณค่ะพี่เวียง” “ลื้อนี่นะไปทำงาน” เจ้าสัวประเสริฐก็ถึงกับขมวดคิ้ว คนอย่างลูกสาวเขาจะไปทำงานแบบนี้ที่ไหนกัน “ใช่นะสิป๊า แต่ช่างเถอะแล้วนี่ม้าล่ะ” “ม้าลื้ออีไปเยี่ยมอาคุณดาว เห็นว่าช่วงนี้มีแต่เรื่อง” “จริงสิ แล้วนี่ป้าดาวเป็นยังไงบ้าง เจ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD