ตอนที่ 22

1144 Words

     ธันฐกรณ์ปลีกตัวออกมาจากห้องประชุมทันทีที่สามารถทำได้ เขาโทรกลับไปหามารดาที่บ้าน และถามออกไปด้วยความร้อนอกร้อนใจ          “คุณแม่ครับ คนดีของคุณแม่ไปไหนซะละครับ หรือว่ายังไม่ตื่น ผมโทรหาเป็นสิบสายแล้วก็ไม่เห็นยอมรับสายเลยครับ”          “หนูหอมตื่นแล้วนะ เมื่อกี้ยังนั่งคุยกับแม่อยู่เลยนะ”          “งั้นผมรบกวนคุณแม่ให้คนใช้ไปเรียกเธอมารับสายผมหน่อยครับ” ชายหนุ่มเริ่มหงุดหงิดที่รู้ว่าจันทร์หอมไม่ยอมรับโทรศัพท์จากตนเอง          “คงไม่ได้แล้วล่ะพ่อธัน”          “อ้าว ทำไมล่ะครับคุณแม่”          “หนูหอมเพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง”          “ออกไปไหนครับ” เขาถามกลับมาด้วยความแปลกใจระคนไม่พอใจ          “หนูหอมขอกลับไปค้างที่บ้านน่ะ”          ธันฐกรณ์สบถออกมา ก่อนจะบ่นด้วยความหงุดหงิด          “แล้วคุณแม่ก็ยอมให้เธอไปเหรอครับ”          “อ้าว แล้วแม่จะไปห้ามเอาไว้ทำไมล่ะ ก็มันเป็นคว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD