บทที่ 22 ของขวัญพอเถอะ

744 Words

หมอปั้น Talks ชีวิตรักของผมกับเมญ่า ตอนนี้ถือว่าอยู่ในช่วงข้าวใหม่ปลามัน ก็คงไม่ผิด เพราะผมรัก ผมติดเมียขั้นหนักเลยก็ว่าได้ งานที่โรงพยาบาลก็ยุ่ง ๆ วันนี้ผมนั่งเคลียร์เอกสารต่าง ๆ ในฐานะรองประธานบริษัท เวลาล่วงเลยจนจะเที่ยง “ปั้น” เสียงของของขวัญที่เปิดประตูเข้ามา ผมกับของขวัญแทบจะไม่ได้คุยกันหลังจากที่ผมแต่งงาน ของขวัญพยายามโทรหาผมหลายต่อหลายครั้งแต่ผมก็เลือกที่จะไม่รับโทรศัพท์ เพราะผมไม่อยากให้เมญ่าเข้าใจผิด “ขวัญว่าไง” “ขวัญมาชวนปั้นไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันน่ะค่ะ” “เอ่อ คือผมยังเคลียร์เอกสารไม่เสร็จเลย” “ปั้น อย่าทำตัวห่างเหินแบบนี้กับขวัญสิคะ ขวัญไม่มีเพื่อนเลย พีก็ไม่อยู่ ก็มีแต่ปั้นนี่แหละที่เป็นเพื่อนขวัญ” “เอ่อ” ผมเห็นสายตาเธอแล้วก็อดปฏิเสธเธอไม่ได้ “นะปั้นนะ ขอแค่ความเป็นเพื่อนปั้นก็ให้ขวัญไม่ได้เหรอ” “ก็ได้ เดี๋ยวเคลียร์งานสักพักนะ” ผมใช้เวลาเคลียร์งานไม่นาน ก็ลงไปกินข้าว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD