ยกที่ 24

1855 คำ

(ไตรทศ) 9.12 pm. "แฮ่ก..โคตรเหนื่อยเลย" "บ่นเหนื่อยเป็นด้วยเหรอวะไอ้คนเหล็ก รึว่าระบบมึงสรวนไปหมดแล้ว" ผมขมวดคิ้วมองพี่ชัยด้วยความหงุดหงิดพร้อมกับลงจากสังเวียนหลังซ้อมกับโค้ชมาหลายชั่วโมง "อะไร คนอย่างผมเนี่ยนะจะสรวน" "เออ คนอย่างมึงมันไม่มีใครมาทำอะไรได้หรอกไอ้คนเก่ง" "ผมว่ามีนะ" ผมกับพี่ชัยหันมองไอ้ยิวที่กำลังเก็บข้าวของที่เราทำรกไว้เข้าที่เข้าทาง มันยิ้มอย่างกวนๆจนทำผมหงุดหงิดมากขึ้นไปอีก "ใครจะทำอะไรกูได้กัน?" "ก็แหม...พี่สาวคนสวยที่เฮียให้ตามไปนั่นมานี่ทุกวี่ทุกวันไง" "ปากมึงนี่นะ" พี่ชัยส่ายหน้าไปมาหลังรู้ชะตากรรมของไอ้ยิวพร้อมกับผมที่เดินเข้าไปคว้าต้นคอมันเข้ามาพร้อมดีดหน้าผากมันอย่างไม่ยั้งแรงจนมันโวยวายเสียงดังลั่น "แพรน่ะเหรอจะทำอะไรกูได้ มีแต่กูนี่ที่ทำได้โว้ย!" "โอ๊ยมันเจ็บนะเฮีย แล้วเฮียจะทำอะไรได้วันๆ ซ้อมแต่มวยจะไปรู้อะไร!" "รู้อะไร มีอะไรที่กูต้องรู้กัน?" "

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม