"มะ...ไม่ได้นะพี่... หนูกลัวเจ็บ'' นัวเนียรีบตอบกลับ ขนาดด้านหน้ายังฉีกจนยับขนาดนี้ ขืนให้เขาทำด้านหลังอีกคงเเย่แน่ๆ "เอางี้มั้ย..ถ้ามึงให้กูทำ กูจะอนุญาตให้มึงทำขนมตามออเดอร์ที่รับมาจนหมดก่อนแล้วค่อยหยุด หรือจะให้กูโมโหป่วนงานของมึงจนเละ" ป๊อกเบิ้ลพูดเสียงเเข็ง เขาต้องแกล้งขู่สักหน่อยเพราะไม้อ่อนคงใช้ไม่ได้ผลเเน่ๆ "ขี้โกง!" นัวเนียขมวดคิ้วก่อนจะพ่นลมหายใจแรง คนอะไรเจ้าเล่ห์ที่สุด "เจ็บนิดเดียวเท่ามดกัด กูศึกษามาอย่างดีเลยนะ" ป๊อกเบิ้ลพูดพลางจับสะโพกอีกฝ่ายให้หันมา "อัก... ไอ้พี่ป๊อกเบิ้ล" หัวใจนัวเนียเต้นรัวราวกับกลองศึก เธอใช้สองมือยันโต๊ะทำอาหารตรงหน้าไว้ขณะที่ป๊อกเบิ้ลยืนประกบอยู่ทางด้านหลัง "อย่าเสียงดังนะเดี๋ยวคนอื่นตกใจ" ป๊อกเบิ้ลพูดเสียงเรียบ ก่อนจะใช้นิ้วชี้เรียวยาวของตนสอดแทรกทางร่องหลังที่ฝืดเคือง "โอ๊ยยย...ฮื้อ... เอาออก... หนูเจ็บนะคะ" นัวเนียร้องออกมาเสียงหลง ขนาดเขาใช้