29 ความเป็นคนของเราไม่เท่ากัน

1301 คำ

วันนี้เป็นวันที่เธอเหนื่อยกายที่สุด แทบจะไม่ได้พักเลยตลอดทั้งวัน เมื่อมาถึงห้องก็เข้าไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้ามานอนทันที แต่เมื่อหลับไปสักพัก ก็รู้สึกได้ว่ามีคนกอดจากด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นเหล้าที่เหม็นหึ่งเหมือนอาบมา เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจมาก ด้วยสัญชาตญาณเมื่อมีคนบุกรุก เธอก็ถีบคนๆ นั้นเต็มแรง จนเขาตกเตียงเธอไป ก่อนจะกรี๊ดขึ้นเสียงดัง แต่ก็ไม่ทันเพราะผู้ชายคนนั้นเอามือมาปิดปากเธอได้ก่อน "ฉันเอง นิสา ฉันเอง!" เขาพูดพร้อมกับเอามือปิดปากเธอแน่น "อื้อออออออ ออ๊อยยย อื้มมมมม" เธอพยายามดิ้นให้เขาปล่อย จนในที่สุดเขาก็ปล่อยเธอ "เธอจะร้องทำไม หะ" เขาพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิด "คุณเข้ามาทำไม" เธอเอ่ยถามด้วยความไม่พอใจ "ฉันง่วง ฉันอยากนอน นอนกับเธอ!" พูดจบก็ดึงเธอไปกอด พร้อมกับสไลด์คอเธอ ก่อนจะจูบอย่างบ้าคลั่ง "ปล่อยนะ ปล่อยยย ฉันจะร้องจริงๆ ด้วย" เธอพูดด้วยอารมณ์โกรธ "ฉันอยาก ฉันจะเอาเธอ อยาก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม