มีเรื่องให้ทุกข์ใจไม่เว้นแต่ละวัน อัจจิมาก็ยังเต็มที่กับงานของตัวเอง วิ่งวุ่นกับงานในร้านจนแทบจะไม่มีเวลาพัก ความเหนื่อยกายเพียงเท่านี้ยังเทียบไม่ได้กับความเหนื่อยทางใจ หลายวันก่อนเมธาวีเพิ่งจะพูดจาไม่ดีกับเธอแท้ ๆ เมื่อวานกลับมาแบมือขอเงินไปกิจกรรมในคณะอย่างหน้าตาเฉย เงินสองหมื่นที่พิธาให้เธอมา ตอนนี้เหลือติดตัวอยู่แค่ไม่กี่บาท ส่วนงานใหม่ก็ยังไม่มีที่ไหนติดต่อมา ทำงานที่ไนต์คลับได้เงินเยอะก็จริง บวกกับเงินเดือนที่นุชจรีให้มันสามารถทำให้เธอมีกินมีใช้สบาย แต่ค่าใช้จ่ายที่เธอต้องรับผิดชอบในแต่ละเดือนก็เยอะพอกัน ทว่าท้องฟ้ามักจะกลับมาสดใสอีกครั้งเมื่อพายุผ่านพ้นไปแล้ว เมื่อวานนี้ อัจจิมาได้รับโทรศัพท์จากบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่งเรียกให้เธอไปสัมภาษณ์ เธอนั่งนึกอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะนึกออกว่าตัวเองเคยฝากประวัติการทำงานทำไว้ในเว็บจัดหางาน ไม่คิดว่าประสบการณ์น้อยนิดเกี่ยวกับการทำโฆษณาในสมัยที่เธอเ