EPISODE 38 คนของฉัน

1362 คำ

หนึ่งปีต่อมา ครืด~ ครืด~ "อื้อ~" เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือเครื่องราคาแพงที่วางอยู่เคียงข้างเครื่องของฉันดังได้หยุด น่าแปลกที่เจ้าของมันไม่แม้แต่จะขยับตัวเลยเพราะยังอยู่ในห้วงนิทรา แต่คนที่ตื่นเพราะมันกลับเป็นฉัน!! "พี่คิวมีเบอร์แปลกโทรเข้ามา" ฉันขยับตัวยุกยิกสะกิดแขนแข็งแรงที่กอดรัดกันไว้จากด้านหลัง ร่างกายของเราเปลือยเปล่าทั้งคู่หลังจากที่ผ่านสนามรักมาเมื่อคืน "อือ~" คนด้านหลังตอบรับเสียงยานคางแล้วก็เงียบไปจนกระทั่งมือถือเจ้ากรรมนั้นหยุดส่งเสียงรบกวน แต่เพียงไม่นานมันก็ดังขึ้นอีกครั้งจากเบอร์เดิม ฉันตัดสินใจกดรับสายแล้วหลับตาลงอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเมื่อได้ยินปลายสายพูดขึ้น (คุณคิว)น้ำเสียงนุ่มนวลทำให้คิ้วของฉันขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ "นี่ใครคะ" แน่นอนว่าต้องได้คำตอบก่อน คนที่โทรเข้ามาถึงจะได้คุยกับคนที่ต้องการ ถ้าผู้หญิงคนนี้เป็นลูกค้าของบริษัทแต่ไม่ยอ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม