บังเอิญเรื่องที่สอง

1748 คำ

บ่ายวันจันทร์เมื่อกลับมาจากเที่ยวเสม็ดแล้วภาวินท์ก็พาพิมพ์พริมาไปยังบ้านของตนเองซึ่งเขานัดรับประทานอาหารเย็นกับบิดามารดาเอาไว้ “ไม่ต้องกังวลหรอกครับ ว่านน่ารักแบบนี้แม่พี่จะต้องชอบแน่ๆ” “แล้วถ้าเกิดแม่พี่วินไม่ชอบว่านขึ้นมาล่ะคะจะทำยังไง” “ก็ไม่ทำยังไงเพราะคนที่จะแต่งงานกับว่านก็คือพี่ พี่รักใครชอบใครเดี๋ยวแม่พี่ก็ชอบด้วย” “แน่ใจนะคะว่าแม่พี่วินไม่หาผู้หญิงคนอื่นมาให้พี่” “แม่พี่ก็เคยหามาแล้วแต่พี่ไม่ได้สนใจสุดท้ายแม่ก็ปล่อยให้พี่เป็นคนตัดสินใจเรื่องนี้เอง เราลงรถกันเถอะนะ” ชายหนุ่มลงจากรถจากนั้นก็จับมือพิมพ์ริมาเขาไปในห้องรับแขกซึ่งบิดามารดาของเขานั่งรอยู่แล้ว “พ่อครับแม่ครับ ผมพาว่านมาสวัสดีพ่อกับแม่ครับ” “สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า” หญิงสาวยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้ง “สวัสดีจ้ะ มาเหนื่อยๆ นั่งก่อนนะ แล้วว่านก็ไม่ต้องเรียกแม่ว่าลุงกับป้าด้วยมันดูแก่ยังไงก็ไม่รู้เรียกแม่เหมือนวินนั่นแหละ” “ค

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม