ด้านนนกุลพอคนขับรถของเขาพาชายคนนั้นไปแล้ว เขาก็เดินไปดูกรีนที่นั่งอยู่ในรถของเธอทันที เพราะเมื่อกี้เธอโดนชายคนนั้นต่อยที่ท้องด้วย ไม่รู้จะเป็นอะไรหรือเปล่า “เป็นยังไงบ้างน้องกรีน...เจ็บไหม...” นนกุลเข้าไปนั่งคุกเข่าข้างๆประตูรถของเธอ แล้วเอ่ยถามออกไปแบบเป็นห่วง เพราะเกิดเรื่องแบบนี้เธอคงจะใจเสียน่าดู “พี่นนกุล...พรึบ....กรีนกลัวมากเลยค่ะ...ฮือๆ....” กรีนมองหน้านนกุลที่ถามเธอด้วยสีหน้าห่วงใยแบบนั้นก็เรียกชื่อเขาแล้วโผล่เข้ากอดเขาอย่างหวดกลัวเลย ก่อนจะร้องไห้ออกมา “ไม่เป็นอะไรแล้วนะ พี่ช่วยเราจากไอ้สารเลวนั่นแล้ว...น้องกรีนปลอดภัยแล้วนะครับ...” นนกุลพูดไปก็เอามือโอบกอดเธอไว้อย่างอ่อนโยน และเขาก็เอามือลูบหลังของเธอไปอย่างปลอบใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น พอเจอคำพูดที่อ่อนโยนจากนนกุลแบบนั้นกรีนก็รู้สึกอบอุ่นใจมากๆที่เขาปกป้องเธอจากผู้ชายคนนั้น ถ้าไม่ได้เขาช่วยเธอไว้ เธออาจจะถูกผู้ชายคนนั้นฉุดไ