47.หวั่นไหวแล้วสิ

1795 คำ

“ยังไม่ได้บอก ตอนนี้พี่การันไปต่างประเทศน่ะ...โชคดีของเราไปไม่งั้นโดนบ่นหูชาแน่” กายพูดไปเพราะถ้าพี่ชายรู้น้องสาวโดนดุยิ่งกว่านี้อีก “หึๆ ก็ถือว่ารอดตัวไปค่ะ แล้วพี่นนกุลล่ะคะ เขาเป็นยังไงบ้าง กรีนว่าจะไปขอบคุณเขาสักหน่อยน่ะค่ะ ที่เขาช่วยกรีนไว้เมื่อคืน” กรีนพูดบอกไป “อืม มันโดนต่อยจนปากแตกนิดหน่อยน่ะ...ไม่ต้องไปขอบคุณมันแล้วล่ะ เมื่อคืนพี่ขอบคุณแทนไปแล้ว...” กายพูดบอกไป “ได้ยังไงล่ะคะ เขาช่วยกรีนไว้นะคะ กรีนก็ต้องเป็นฝ่ายไปขอบคุณเขาสิคะ...พี่กายบอกพี่นนกุลให้หน่อยสิคะว่ากรีนอยากจะเลี้ยงข้าวขอบคุณเขา...” กรีนพูดบอกไปแล้วมองหน้าพี่ชายแบบขอร้อง “เราไม่ต้องไปเลี้ยงข้าวมันหรอก เดี๋ยวพี่เลี้ยงเหล้ามันเอง...นนกุลมันงานยุ่งจะตายไป มันไม่มีเวลามากินข้าวกับเราหรอก” กายบอกไปแบบกันซีนสุดๆ เพราะไม่อยากให้น้องสาวใกล้ชิดเพื่อนของเขาเท่าไหร่ “ก็ได้ค่ะ..งั้นก็ฝากพี่กายขอบคุณเขาแทนกรีนด้วยนะคะ งั้นกรี

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม