คนหวงของ

1397 คำ

โจนาสเดินออกมาจากผู้คนในงานเพื่อสงบสติอารมณ์ เขานั่งอยู่ในมุมมืดมุมหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะของแก้วเจ้าจอมมากนัก ดวงตาคมกริบจ้องมองไปยังหญิงสาวระหว่างที่เธอกำลังสวมกอดกับต้นกล้าด้วยสีหน้ายิ้มแย้มดีใจออกนอกหน้า "คุณพ่อกับคุณแม่ไม่ยอมบอกหยีเลยว่าพี่จะกลับมา หยีนึกยังไงก็นึกไม่ออกว่าใครพี่จะมาเป็นผู้จัดการไร่ ว่าแต่ทำไมพี่ถึงจะมาเป็นผู้จัดการไร่เองล่ะคะ" แก้วเจ้าจอมทำหน้ามุ่ยใส่พี่ชาย พลันมองไปยังบิดามารดาด้วยแววตาคาดโทษ "เพราะว่าเราเป็นเจ้าของไร่ เราจะต้องทำหน้าที่นี้เองงานถึงจะออกมาดีที่สุด แต่ความจริงแล้วพี่ก็ไม่ได้จะเป็นผู้จัดการไร่ตลอดไปหรอกนะ พี่จะมาจัดการงานทุกอย่างให้มันเป็นไปตามระบบระเบียบก่อน แล้วพี่ถึงจะหาตำแหน่งผู้จัดการไร่มาทีหลัง" "หยีเห็นด้วยค่ะ เพราะว่าถ้าพี่ต้นกล้าทำคนเดียวรับรองว่าเหนื่อย เป็นทั้งเจ้าของเป็นทั้งผู้จัดการ" "งั้นราก็มาเป็นผู้จัดการไร่ให้พี่สิ" "โห หยีเป

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม