ตอแหล

1714 คำ

ชานนท์... ผมเดินออกมาจากห้องของปิ่นหลังจากที่เอายาไปให้ถามว่าทำไมผมถึงต้องทำดีกับปิ่นทั้งที่ผมเกลียดปิ่น ใช่เขาเกลียดปิ่นตั้งแต่ไหนแต่ไรแต่เพราะแม่ขอร้องให้ผมทำดีกับเธอเพราะถึงยังไงเธอก็เป็นแม่ของลูก ผมไม่อยากให้แม่ลำบากใจก็เลยทำตามที่ท่านต้องการ แต่เรื่องมันไม่ได้มีแค่นั้น เมื่อเช้าหลังจากที่ผมไปส่งลูกที่โรงเรียนแล้วปิ่นขอไปทำธุระผมก็ขับรถเข้าบริษัทเนื่องจากฝ่ายบุคคลแจ้งว่าวันนี้มีการสัมภาษณ์งานพนักงานใหม่หลายคนอยากให้ผมเป็นคนสัมภาษณ์เอง ผมก็เลยต้องรีบมาและหนึ่งในคนที่ผมสัมภาษณ์ก็คือเพื่อนของปิ่นที่ชื่อดิว ตอนแรกผมก็จำไม่ได้เพราะผมเจอเพื่อนของปิ่นคนนี้แค่ครั้งนั้นครั้งเดียวซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจเพราะจำไม่ได้จนกระทั่งเธอบอกกับผมว่าเธอเคยเป็นเพื่อนของปิ่น "คุณนนท์จำดิวไม่ได้เหรอคะ ดิวเคยเป็นเพื่อนกับปิ่น" หลังจบการสัมภาษณ์เพื่อนของปิ่นก็บอกกับผม ผมเงยหน้าจากเอกสารแล้วมองหน้าเธอด้วยความสงสัยว

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม