31

2036 คำ

(พิณนรา) วันต่อมา 07.21 am. "อือ.." ปวดหัว...ฉันลืมตามองเพดานห้องก่อนจะถอนหายใจออกมาเสียงดังพร้อมพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง แต่กลับต้องนอนขดลงราวกับหนอนอีกครั้ง เพราะหัวมันปวด ไม่ใช่ว่าหัวจะปวดนะ แต่มันปวดหัวตุบๆเลยตอนนี้! "ให้ตายย" "ไม่ตายไปเลยล่ะ?" ฉันที่กำลังยีผมตัวเองอยู่ได้แต่มองคุณติณณ์ที่ตอนนี้กำลังเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับถอดหมวกออก สงสัยจะออกไปวิ่งมาแต่ช่างเถอะ...ปวดหัวสุดๆแถมมาอยู่ที่ห้องเขาได้ยังไงยังไม่รู้เลย "ทำไมพิณมาอยู่นี่ได้ล่ะ?" "ตื่นมาก็ปากเก่งเลยสินะ" "พิณถามดีๆเถอะ" "เธอเมาเละไงยัยบ้า เอานี่ไปกิน" พรึบ กล่องยาเล็กๆถูกโยนลงมาบนเตียงก่อนฉันจะรีบหยิบมาแกะกิน เพราะมันเป็นยาแก้แฮงค์ พระเจ้าประทานพรให้ลูกในรูปแบบของหมาบ้าใจดีเหรอคะวันนี้ "ขอบคุณค่ะ" ฉันเอ่ยขอบคุณคุณติณณ์พร้อมกับวางขวดน้ำลงบนโต๊ะ แต่กลับต้องนอนพับลงบนเตียงอีกครั้งเพราะหัวยังปวดห้องยังหมุนอยู่ "ขอพิณอย

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม