27

2018 คำ

(ติณณ์) "ไอ้ติณณ์อยู่ในนั้นทำไมไม่ตอบกูวะ?" ผมเลิกคิ้วมองพิณนราที่ตอนนี้กำลังใช้มือทั้งสองข้างปิดปากตัวเองแน่น และดูเหมือนเจ้าตัวจะสติแตกไปแล้วหลังจากที่พี่ชินเรียกหา ผมยกยิ้มมุมปากและจับสะโพกเธอไว้พร้อมกับเริ่มขยับซอยเบาๆ แต่นั่นกลับทำให้พิณนราเบิกตากว้างพร้อมมองผมผ่านกระจกอย่างไม่เชื่อสายตา คงไม่เชื่อว่าผมจะกล้าทำต่อทั้งๆที่ด้านนอกยังมีพี่ชินอยู่สินะ "เออพี่ ว่าไงผมแช่น้ำอยู่" "เหรอวะ กูกะจะมาชวนไปกินข้าวด้วยกัน" "ไปเถอะ" ปึ่ก...ปึ่ก! "อ๊ะ!" ผมยิ้มขำมองพิณนราที่กำลังปิดปากตัวเองไว้แน่นหลังเธอหลุดคราง เพราะโดนผมแกล้งโดยการสอดแทรกแก่นกายกระแทกเน้นหนักจนร่างกายเธอสั่นสะท้าน...แต่แบบนี้แม่งโคตรเสียวเลยว่ะ ได้แกล้งคนที่พยายามอดกลั้นไม่ให้ตัวเองครางดังนี่โคตรจะเร้าใจ "เสียงอะไรวะ?" "ยังไม่ไปอีกเหรอ?" "เออสิ แล้วน้องพิณไปไหนซะล่ะเห็นแต่กระเป๋าวางอยู่" "ใครจะไปรู้" ผมตอบพี่ชิ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม