20 นี่สินะธุระสำคัญ

1556 คำ

เมื่อเรียนเสร็จแล้วทั้งสองสาวก็เดินออกมา พร้อมกันตามปกติ และปกติแล้วถ้าไม่ได้เอารถมา พัชชาจะไปส่งภูริชญาเสมอ แต่วันนี้... "ไปหาอะไรกินกันไหม หรือว่าจะกลับเลย" "เอิ่ม...กูจะกลับเลย" "แต่กูจะไปทำธุระที่ห้างก่อนอ่ะ เสร็จแล้วค่อยไปส่งมึง ได้ป่ะ" "อ่อ พอดีนึกได้ว่ามีธุระพอดีอะออม" "โอเคงั้นไปส่งมึงก่อนก็ได้" "ไม่เป็นไร ๆ เดี๋ยวกูกลับเองมึงไปทำธุระเถอะ" "งั้นเหรอ" "อือ" "โอเคงั้นแยกกันตรงนี้" แล้วสองสาวก็โบกมือลากัน ก่อนที่ภูริชญาจะเดินไปนั่งที่โต๊ะ ข้างคณะเพื่อรอใครบางคนมารับ Line (P : วันนี้ไม่ได้ไปรับแล้วนะ ติดธุระนิดหน่อย) พอเห็นข้อความนั้นเธอก็ถอนหายใจออกมา ธุระนิดหน่อยที่มันว่า คงไม่ใช่ไปกับเด็กมันหรอกนะ (P : ไม่ได้ไปกับเด็ก) แล้วข้อความก็เด้งมาอีกครั้ง เหมือนกับรู้ความคิดว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ จากที่รู้สึกเคืองก็ยังรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยเขาก็บอกเธอ (NB : โอเค) ณ ห้า

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม