บทที่ 37 ผลตรวจ

1347 คำ

ไม่นานโมเมกับราม เป้และกันก็มาเยี่ยม เจ้าของใบหน้าสวยหลุดยิ้มจาง ๆ เมื่อเห็นเพื่อน ๆ พี่ ๆ ทยอยเข้ามาในห้อง เธอพยายามปั้นสีหน้าให้ดูสดใส แม้ในใจจะยังเหนื่อยล้าและว่างเปล่าอยู่ก็ตาม “พี่ซื้อผลไม้มาให้ กับเครื่องดื่มช่วยให้ร่างกายฟื้นตัวเร็ว ๆ อย่าทำงานหนักจนร่างพังแบบนี้อีกรู้ไหมครับ” เสียงของรามดังขึ้นอย่างอ่อนโยน ก่อนที่เจ้าตัวจะลากเก้าอี้มานั่งลงข้างเตียง เป้กับกันที่ตามมาด้วยกันถึงกับหัวเราะเบา ๆ แล้วเอ่ยแซวทันที “โอ้โห ๆ ดูแลดีขนาดนี้แล้ว เมื่อไหร่จะเลื่อนสถานะกันล่ะครับพี่ราม” เป้ยักคิ้ว “นั่นสิ ๆ หรือว่าเป็นแฟนกันไปแล้วแต่ยังไม่ประกาศ!” กันเสริมต่อแบบขำ ๆ ขวัญข้าวได้แต่ยกมือโบกไปมาแก้เขิน ก่อนที่โมเมจะยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วโพล่งขึ้นมาอีกคน “ฉันบอกยัยดื้อนี่แล้วค่ะ พี่ราม แต่ไม่ยอมฟังกันเลย รอให้ได้นอนโรงบาลก่อน ถึงจะนั่งเป็นหมาหงอยแบบนี้” “หมาหงอยเลยเหรอ…” ขวัญข้าวหัวเราะแผ่ว ๆ พ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม