ขอหนุนตักแต่ได้ซบไหล่

1327 คำ

[ PART น้ำหวาน ] เมื่อเห็นอีกครั้งตั้งใจเมินใส่กัน ฉันจึงเดินออกมาจากตรงนั้น เพราะอีกคนที่ฉันชวนเขามา เขาก็ยังไม่กลับไป "เพื่อนพี่งอนเราเหรอ?" ฉันไม่รู้จะตอบแบบไหน จึงได้แต่ยิ้มเจือนๆ กลับไป "มันคงไม่โอเค ที่เราตักสุกี้ให้พี่" "เรื่องแค่นั้นน่ะเหรอคะ แต่ฉันก็ตักให้เขาเหมือนกันนี่นา ซ้ำยังตักแต่ชิ้นที่มันอร่อยที่สุดด้วย" คนฟังยิ้มกลับ พลางดูดน้ำอัดลมจากหลอดของตัวเอง "ไม่ว่าพี่หรือมัน หรือใครก็ตาม ก็คงอยากเป็นคนสำคัญเพียงหนึ่งเดียว" "..." "มันหึงแหละ พี่ดูออก" "แต่เขาไม่ได้บอกแบบนั้น" "มันปากแข็งไง" พี่บาสยิ้มให้ฉัน ส่วนฉันก็ได้แต่ยิ้มกลับไป "พี่อิ่มแล้ว มีธุระต้องไปต่อ พี่จะกลับเลย ฝากบอกมันด้วยละกัน" "อ้อ โอเคค่ะ" ผมยิ้มให้คนที่หยัดกายลุกจากที่นั่ง พี่บาสมองเข้ามาด้านในเพียงนิด คงจะเห็นว่าเพื่อนของตัวเองไม่ได้กลับออกมาหา พี่บาสจึงกลับออกไปเลย เสียงประตูห้องนอนที่ปิดลง ทำใ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม