บทที่ 62 ชดใช้

1309 คำ

10.00 น. "สายโด่งป่านนี้แล้วทำไมยังไม่มีใครลงมากินข้าวอีก" "งั้นหนูขึ้นไปตามให้นะคะคุณผู้หญิง" "ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันขึ้นไปตามเอง" ยิ่งได้ยินจากคนใช้ว่าเจค็อบกับเฌอแตมทะเลาะกันเมื่อวาน ประภัสสรก็ยิ่งใจคอไม่ค่อยดี เมื่อวานเธอกลับบ้านดึกเพราะต้องไปงานเลี้ยงรุ่น ก๊อกๆๆ ประภัสสรเลือกที่จะมาเคาะห้องลูกชายก่อน เคาะอยู่นานเจค็อบก็ไม่ยอมมาเปิดประตูสักที เลยลองหมุนลูกบิดดูถึงรู้ว่าประตูถูกล็อกจากข้างนอก เปิดเข้าไปก็เจอแต่ความว่างเปล่า เจค็อบไม่ได้อยู่ในห้อง "รึว่าจะออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว" ตอนนั้นเธออาจจะยังไม่ตื่น ประภัสสรจึงเดินมาเคาะประตูที่ห้องเฌอแตม ก๊อกๆๆ "หนูเฌอตื่นรึยังลูก" "..." มีแต่ความเงียบตอบกลับมาเช่นเดียวกัส ประภัสสรจึงถือวิสาสะแง้มประตูเปิดเข้าไปด้วยความเป็นห่วง กลัวว่าเฌอแตมอาจจะไม่สบาย เพราะปกติเธอต้องพาลูกลงมากินข้าวแล้ว "ว้ายตาเถร!" ประภัสสรเอามือปิดปากแทบไม่ทัน เมื่อก้า

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม