5.เพื่อน

849 คำ
5 "ซาตานในร่างเทพบุตรล่ะสิไม่ว่า"พอพูดถึงคุณชายกรูฟ อารมณ์เสียขึ้นมาทันที "แกอย่ามาว่าเทพบุตรของฉันนะยะ"คะนิ้งทำหน้าไม่พอใจที่ฉันไปว่าพ่อเทพบุตรของหล่อน "ฉันว่าพวกแกสองคนเปลี่ยนตัวกันดีมั้ย"พายพูดอย่างเบื่อหน่าย "ดี!"/"ดี!"ฉันกับคะนิ้งตอบพร้อมกัน ถ้าเปลี่ยนได้คงดีอะ ฉันไม่รู้ว่าจะเข้าหาเขายังไงดีจะอ่อยท่าไหนให้เขารักฉัน "เฮ้อ พวกแกนี่นะ เปลี่ยนเรื่องคุยๆ"พายส่ายหัวให้ฉันกับคะนิ้ง พูดเรื่องนี้ทีไรเป็นแบบนี้ทุกที "ก็ได้! วันนี้ฉันอารมณ์ดีหรอก"คะนิ้งตอบ ฉันก็เห็นมันอารมณ์ดีทุกวัน พวกเราสามคนเดินมานั่งม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างตึกเรียน วันนี้ฉันว่าจะกลับเลยแต่คิดไปคิดมา กลับไปก็ไม่มีอะไรทำนั่งโม้กับเพื่อนดีกว่า "พรุ่งนี้ฉันว่าจะชวนพวกแกไปผับอะ ห้ามปฏิเสธนะ"คะนิ้งพูดขึ้นทันทีที่พวกเรานั่งลง "นี่เขาเรียกว่าชวนหรอยะยัยคะนิ้ง!"พายพูดประชด ฉันเห็นด้วยกับยัยพายนะ_ _! "เออน่ะ พวกแกไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ อยากไปตื๊ดๆๆ"มันทำหน้าอ้อน "แต่ฉันไม่เคยไปนะ"ฉันบอก เกิดมายังไม่เคยไปผับสักครั้งเดียว "ไม่เคยก็ลองไปดูสิ นะๆน้ำขิง เพื่อนรักเพื่อนเลิฟ"เอากับมันสิ ทีนี้มาเพื่อนรักเพื่อนเลิฟ "แกไปมั้ยพาย"ฉันหันไปถามพาย ถ้ายัยพายไปฉันก็ไป ลองดูประสบการณ์ชีวิต "ก็ไปสิยะ รออะไร" "เอ่อ แล้วต้องแต่งตัวยังไงอ่ะ" "เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง"คะนิ้งบอก สายตาไม่น่าไว้วางใจสุดๆ! พอนัดแนะกันไปเที่ยวผับพรุ่งนี้กับยัยพวกนั้นเสร็จฉันก็กลับบ้าน โดยรถประจำทาง เบียดอัดผู้คน โหนราวรถเมล์กว่าจะถึงคอนโดหรูก็ทำเอาเหนื่อยเหมือนกัน ฉันเดินเข้ามาในคอนโดหรู เปิดประตูเข้าห้องเห็นสองร่างนัวเนียกันเช่นเคย "คนใหม่อีกแล้วหรอ"ฉันพึมพำกับตัวเอง เขานี่มันจริงๆเลยผู้หญิงไม่เคยซ้ำหน้า ฉันเดินผ่านทั้งสองคนเข้าไปในห้องตัวเอง นี่ผ่านมาหลายวันแล้วฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเขาก็ดูเหมือนจะแย่ลง ต่างคนต่างอยู่ ฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว รอขิงก่อนนะสามีในอนาคต! เช้าวันต่อมา ฉันมามหาลัยตั้งแต่เช้า โทรนัดกับยัยพาย ยัยคะนิ้งไว้ "มีอะไร โทรนัดมาแต่เช้า"คะนิ้งเดินสวยๆเข้ามาหาฉันที่นั่งรออยู่ใต้ตึกคณะ "รอยัยพายก่อนสิ"ฉันบอก แล้วยืดคอมองหายัยพาย ทำไมมาช้าจัง เบี้ยวนัดหรือเปล่าเนี่ย "อะๆ มันมาแล้วปลุกฉันนะ ง่วง!"คะนิ้งพยักหน้าเข้าใจ นั่งลงฟุบหน้าลงกับโต๊ะ นี่ฉันทรมานเพื่อนไปมั้ย แต่นี่มันแปดโมงเช้าแล้วนะ จะง่วงอะไรขนาดนั้น "มาแล้วๆ โทษที"รอไม่นานยัยพายก็วิ่งมาจากโรงรถ หัวนี่ฟูมาเลย "มาครบแล้ว แกจะบอกพวกฉันได้ยังว่ามีอะไร"คะนิ้งเท้าคางกับโต๊ะตาปรือ คงตื่นเพราะเสียงยัยพาย "ฉันอยากสวย"ฉันมองหน้าเพื่อนสองคนอย่างชั่งใจ แล้วตัดสินใจบอกออกไปตรงๆ ฉันคิดว่าฉันต้องสวยกว่านี้พี่กรูฟถึงหันมามอง "ห๊ะ!!"/"ห๊ะ!!" สองเสียงประสานกัน "แกอยากสวย! เลยเรียกพวกฉันมามหาลัยแต่เช้าเนี่ยนะ!"คะนิ้งขมวดคิ้วถาม "อือ"ฉันพยักหน้าหงึกหงัก ฉันรู้นะว่ามันไร้สาระแต่ฉันอยากสวย! "ทำไมไม่นัดไปร้านเสริมสวย! นัดมาที่นี่ทำให้แกสวยได้หรอกนะขิง"ยัยพายทำหน้าเซ็ง พูดเหมือนฉันผิดมาก ก็ฉันไม่รู้นี่ร้านเสริมสงเสริมสวยเคยเข้าที่ไหน "จะสวยไปทำไมยะ"คะนิ้งถามตื่นเต็มตาแล้ว "จะสวยไปอ่อยเทพบุตรเธอนั่นแหละ! ฉันจะต้องสวยกว่าผู้หญิงของเขาทุกคน!"ฉันตอบอย่างมั่นใจ แน่วแน่ "มันต้องอย่างนี้!!"พาย "ฉันยอมแกคนเดียวหรอกนะ ฉันไม่ได้ก็ให้เพื่อนแล้วกัน ดีกว่าคนอื่นได้ไป งั้นวันนี้ก็ไม่ต้องเรียนแล้ว ไปสวยกันพวกแก!"คะนิ้งพูดอย่างตัดใจ สองคนนี้รู้เรื่องของฉันทั้งหมด ร้านเสริมสวย "เอาสีนี้" "สีนี้ดีกว่าแก เข้ากับยัยขิงดี" "ฉันว่าสีนี้ก็ดีนะ" สองสาวกำลังถกเถียงกันเกี่ยวกับสีผม ที่ฉันจะทำ นี่เถียงกันมาได้สักพักละยังตกลงกันไม่ได้ "เอาดีๆนะ ถ้าทำออกมาฉันไม่สวยพวกแกตาย!"ฉันพูดขู่ ไม่รู้ว่าคิดถูกคิดผิดที่ปรึกษาสองคนนี้
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม