ไม่ได้เป็นอะไรกัน

1610 คำ

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง อาหารที่กอหญ้าสั่งก็มาส่ง ไปร์เกอร์ก็เป็นคนออกไปรับอาหารเอง พอแก๊ปส่งถุงอาหารมาให้เขา คิ้วหนาก็ขมวดขึ้นทันที เพราะเท่าที่ตาเห็น อาหารในมือเขามีน่าจะไม่ต่ำกว่าสิบอย่าง ไหนจะชานมอีกเป็นสิบแก้ว ขนมอีก ” สั่งมาถมคอนโดรึไงว่ะ “ ไปร์เกอร์คิดในใจ แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรคนตัวเล็ก ไปร์เกอร์เดินเอาถุงอาหารมาวางและเดินไปเรียกเธอในห้องนอน ” หนูมาทานข้าว เดินไหวมั้ย “ เขาถามเธอ ” ไม่ไหวค่ะ อุ้ม “ กอหญ้าบอกเขาออกไป จริงๆเธอเดินได้แหละ แต่เธอไม่อยากเดิน อยากแกล้งเขามากกว่า ในเมียเฮียไปร์อยากสูบพลังเธอจนแทบไม่มีแรง เธอจะให้เขาชดใช้ ” ครับ “ พอคนตัวเล็กให้อุ้ม เขาก็ไม่ปฏิเสธที่จะอุ้มเธอเดินออกมานั่งที่โต๊ะกินข้าว แล้วถามเธอออกไป ” อยากกินอะไรก่อนดี สั่งมาตั้งเยอะจะกินหมดมั้ย “ เขาพูดกับเธอ ” ชานมค่ะ แล้วก็ข้าวกับทอดมันกุ้ง “ กอหญ้าบอกเขาออกมา และไปร์เกอร์ก็แกะข้าวกับทอดมันกุ้งใ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม