อย่าดื้อสิคะ

1045 คำ

“อย่าดื้อสิคะ ฉันก็เป็นเจ้านายยามยักษ์เหมือนกันนะ ฉันสั่งให้ทำอะไรก็ทำสิ” ฉันไม่สั่งเปล่า แต่จัดการถอดกางเกงขาสั้นลงคาใต้เข่าซะเลย เผยช่วงล่างอล่างฉ่างที่ทำให้ยามยักษ์ถึงกับตกตะลึง “อ๊ะ...คุณหนู!!” เขามองจ้องเนินสวาทแต้มไรขนอ่อนของฉันด้วยสายตาค้างเติ่ง จ้องเหมือนถูกสาป เหมือนถูกเนินโหนกฉันดูดวิญญานไปแล้ว เห็นหน้ากับสายตาเขาแล้วก็อดยิ้มกริ่มไม่ได้ เขาปรารถนามันอย่างแน่นอน เพียงแต่ไม่กล้าข้ามมาเท่านั้นเอง เพราะงั้น ฉันจะยื่นมือไปหาเขาเอง.. “ยามยักษ์...” ฉันดึงมือใหญ่หนาหยาบของเขามาสัมผัสเนินสวาทอวบอูม ทันทีที่มือเขาแตะสองกลีบเนื้อนุ่มเขาสะดุ้งเล็กน้อย ทำเหมือนจะชักมือกลับ แต่ฉันรั้งมือเขาไว้ ดันฝ่ามือแนบกับเนินสวาทแนบแน่น “อืออ ยามขา..ฉันต้องการค่ะ อืมม” ฉันครางกระเส่าแผ่วเบาอย่างมีอารมณ์ “ช่วยหน่อยสิคะ ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันอยากทำจริงๆค่ะ” ยามยักษ์กัดกรามแน่น พยายามข่มกลั้นอารมณ์กำหนั

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม