บ่วงเสน่หาวาโย ตอนที่37.

1579 คำ

  ศีรษะได้รูปเลื่อนขึ้นมาครอบครองทรวงนุ่ม คลุกเคล้าดูดดึงราวกับทารกน้อย ก่อนจะลากริมฝีปากร้อนรุมมาตามซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มติ่งหูเบาๆ ขณะกระซิบเสียงพร่าว่า                 “เป็นของลมนะใบหลิว”                 วาโยหมดสิ้นความอดทน เมื่อเขากำลังจะคลั่งตายด้วยความปรารถนา เสียงทุ้มนุ่มนวลของเขาออดอ้อนชวนเชิญจนคนฟังเผลอเคลิ้มตาม                 “อื้อ...” ใบหลิวพยักหน้ารับอย่างลืมตัว                 วินาทีนั้นความวาบหวามโจมตีหญิงสาวจนไม่เป็นตัวของตัวเอง เมื่อเขาเคลื่อนตัวเข้ามาครอบครองเธอ หญิงสาวถึงกับผวาเฮือกด้วยความเสียวซ่าน มือน้อยโอบรัดร่างหนาไว้แน่น ขณะชายหนุ่มกำลังค่อยๆ ขับเคลื่อนพายุสวาทโหมกระหน่ำบนร่างงาม ใบหลิวหอบหายใจสะท้านความรู้สึกราวกับถูกคลื่นร้อนๆ พลุ่งพล่านไปทั้งตัว เสียงร้องครวญครางดังกระหึ่มลั่นห้อง เมื่อวาโยได้จับจูงพาหญิงสาวเหินทะยานไปแตะเส้นขอบรุ้ง ความสุขแสนหวานซาบซ่าน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม