54

1568 คำ

คืนนั้นจะเมาเหล้าหรือเมายาก็นอนกับเธอไปแล้ว” คุณธรรมถามกลับด้วยน้ำเสียงเครียดขรึม เขารู้สึกกดดันนิดๆ แต่ต้องยอมรับสภาพ “แล้วแต่แกนะคุณ ฉันเองยินดีช่วยแกเสมอ” ตนุตบบ่าเพื่อน “ฉันก็ยินดี” ธนายุทธเองก็ตบบ่าเพื่อน “แกยินดีสิไอ้ยุทธ เพราะมันงานของแก” คุณธรรมปัดมือเพื่อนออก “นี่แกโกรธฉันเหรอวะ” ธนายุทธหน้าเสีย คุณธรรมปิดปากเงียบ เขาไม่ได้โกรธเพื่อนเรื่องที่ต้องช่วยเหลือเพื่อจับคนทำผิดกฎหมาย แต่โกรธที่มันกล้ามาจีบภัทรวนันต์เมียของเขาต่างหากเล่า แต่น้ำท่วมปาก จะบอกใครว่าเด็กคนนั้นเป็นเมียเขาก็ไม่ได้ ความรู้สึกอึดอัดสุดๆ มันเป็นแบบนี้นี่เอง “แกมีอะไรให้ฉันโกรธล่ะ งั้นฉันขอตัวไปดูเดียร์ก่อนแล้วกัน” คุณธรรมตัดบทเดินจากไป “ฉันงงกับไอ้คุณจริงๆ เลยว่ะ” ธนายุทธเกาหัวไปมา “อย่าไปคิดอะไรมากเลยแก อยากจับคนทำผิดไม่ใช่หรือไง คุณมันคงมีแผนการอะไรเป็นแน่ ไอ้คุณมันไม่ใช่คนโง่แกก็รู้ ไม่มีใครจับมันได้ง่ายๆ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม