ตอนที่34 | พี่ยังไม่อยากนอน 👅

1679 คำ

“ไม่ได้สิ!! พูดแล้วห้ามคืนคำนะครับ..คนสวย” มิวนิคเอามือปิดปากเล็กของเธอเอาไว้ มืออีกข้างลูบไล้ไปตามเรือนร่างงดงาม ผิวขาวของเธอทำเขาแทบคลั่ง “พี่เอามือออกไป!! มายูยอมให้พี่นอนแล้วนี่ไง นอนสักที มายูง่วง พี่ได้ยินบ้างมั้ย?” มือเล็กรีบตะครุบจับเข้าที่มือร้อนพร้อมกับอ้อนวอนขอร้องให้เขาหยุดแตะเนื้อต้องตัวเธอเสียที ตอนนี้เธอทั้งเหนื่อยทั้งง่วง อยากนอนเต็มทน “ทำไงดีพี่ยังไม่อยากนอน!!!” เสียงแหบพร่ากระซิบเข้าข้างใบหู สอดมือเข้าในเสื้อยืดลากไล้เข้าใกล้เต้าอวบนิ่ม ปลายนิ้วเขี่ยสะกิดยอดอกเม็ดเล็กทำร่างบางสะดุ้งด้วยความตกใจ “อ๊ะ!” ร่างเล็กส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อผู้ชายร้ายกาจทำทุกอย่างด้วยความรวดเร็วจนเธอตามไม่ทัน มายูพยายามที่จะดึงมือของเขาให้ออกจากเสื้อยืดตัวเก่ง “พะ พี่ อย่า!! มายูง่วง อ๊ะ ยะ หยุด!!” ร้องเสียงหลงเมื่อเธอทำไม่สำเร็จไม่อาจดึงมือเขาออกจากเสื้อของเธอได้เลย มิวนิคจงใจระรั

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม