ตอนที่สิบเจ็ด เจ็บตัว ไม่เท่าเจ็บที่หัวใจ 4

1414 คำ

ไอศวรกดแก่นกายแข็งแกร่งหยอกเย้ากุหลาบกลางร่างนะดาจนเธอพร้อมและส่งเสียงครวญครางหวามไหวในความรู้สึกของเขายิ่งนัก ชายหนุ่มเขยื้อนกายเร่าร้อนเข้าหาโพรงกลางกลีบกุหลาบชะงักเล็กน้อยกับการเคลื่อนเข้าหานะดาอย่างยากลำบาก นะดาขยับกายให้เขาเข้าหาง่ายขึ้นไม่ถดถอยหนีเพราะเธอพร้อมจะเดินหน้าไปกับเขา ไอศวรจึงบดจูบเรียวปากเธอเป็นรางวัลกับความน่ารักที่เธอเร่าร้อนไม่แพ้เขา... เมื่อเข้าไปได้เติมเต็มไอศวรก็เคลื่อนแก่นกายเข้าออกหาเธอช้าๆ อ่อนโยนทุกสัมผัสให้ตราตรึง แม้จะทรมานกับแรงบีบรัดมหาศาลจนทรมานจนต้องขบฟันแน่น แต่ด้วยความรักเขาก็ไม่คิดจะบุ่มบ่ามเอาแต่ใจ จึงพยายามอ่อนโยนให้เธอได้สุขสมไปพร้อมๆ กัน... นะดาขยับเคลื่อนกายหาเขาอย่างรู้งานเพราะถูกสอนมาทำให้ไอศวรครวญครางอย่างพออกพอใจ แม้จะเป็นครั้งแรกแต่เธอก็เร่าร้อนให้ความสุขแก่เขาเต็มเปี่ยมทั้งร่างกายและจิตใจ... เรียวลิ้นที่จูบหยอกเอินกันไปมา ขยับเป็นจังหวะเด

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม