บทที่ 7 ตบกันนัว 4

1328 คำ

การต่อสู้ของสองสาวเกิดขึ้นโดยที่พีรวิชญ์ไม่ทันคาดคิด เขาจึงเอาแต่ยืนอึ้งขาตาย สีหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธ ผิดกับดุจมาตาที่มองสองสาวฟัดกันนัวเนียด้วยประกายตาสนุกสนาน นี่แหละแผนสองของเธอ! ต้องขอบคุณที่คชาช่วยจุดประกายความคิดนี้ให้เธอ ตอนวางแผนกันเขาสั่งคาร่าให้ทำรอยคิสมาร์กบนตัวพีรวิชญ์โดยไม่ให้รู้ตัว ใช้มันยั่วยุกระตุ้นอารมณ์หึงหวงของสุธาสินีให้ปะทุเหมือนลาวาร้อนระอุ แล้วก็ได้ผลดีเกินคาด... ดุจมาตามองญาติสาวที่ถูกคาร่าเล่นงานจนสภาพน่าอนาถอย่างสะใจ ไม่คิดจะเข้าไปช่วยเลยสักนิด มีแต่จะยุให้คาร่าลงมือหนักๆ ยิ่งเกิดเสียงดังโครมครามมากเท่าไร ก็ยิ่งเรียกแขกได้มากขึ้นเท่านั้น กระทั่งสุธาสินีที่แรงน้อยกว่าทนเจ็บไม่ไหว ด้วยถูกคู่ต่อสู้กระชากผมจนเจ็บหนังหัวชาดิกไปหมด จึงแผดเสียงร้องลั่นว่า “พีทขาช่วยสินีด้วย อีนี่มันทำร้ายสินี สินีเจ็บไปหมดทั้งตัวเลยค่ะ” ทว่าน้ำเสียงเว้าวอนและสีหน้าเจ็บปวดไม่อ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม