00 — อารัมภบท

1149 คำ
“พี่ขอรบกวนด้วยนะคะ งานนี้ด่วนจริง ๆ ค่ะ” คนฟังพยักหน้าขณะที่ไล่สายตาอ่านเอกสารตรงหน้า เมื่อเห็นว่าเป็นเรื่องเร่งด่วนอย่างที่อีกฝ่ายบอก เลขาฯ ของท่านประธานจึงเงยหน้าสบตากับพนักงานที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเพื่อให้คนฟังคลายกังวล “ไม่ต้องห่วงนะคะ ได้ก่อนบ่ายโมงครึ่งแน่นอนค่ะ” แม้จะรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่มีทางผิดคำพูด ทว่าลึก ๆ ก็ต้องยอมรับว่าคนฟังหวาดหวั่น เพราะไม่เกินบ่ายโมงครึ่งที่ว่าเท่ากับมีเวลาอีกแค่ 15 นาทีเท่านั้น “ค่ะ” ถึงอย่างนั้นคนที่กังวลใจก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากขานรับแล้วไปทำงานของตัวเองต่อ ส่วนเอกสารที่ต้องการการเซ็นอนุมัติให้เลขาฯ เป็นคนจัดการต่อแล้วกัน ยังไงเสียมันก็เป็นหน้าที่ของเธออยู่แล้ว เมรญาหรือเมย์ ก้มมองเอกสารในแฟ้มอีกครั้ง เธอไล่อ่านทุกอย่างอย่างถี่ถ้วนด้วยเวลาอันรวดเร็ว เมื่อเข้าใจเนื้อหาทั้งหมดแล้วก็ปิดแฟ้มลง สองแขนกอดแฟ้มเอกสารเอาไว้แนบอกขณะที่หมุนเก้าอี้ออกจากโต๊ะเพื่อที่จะลุกขึ้นยืน ไม่ถึงหนึ่งนาทีร่างสูงเพรียวของหญิงสาวที่มีส่วนสูง 172 เซนติเมตรก็มาหยุดยืนที่หน้าประตูห้องทำงานของประธานบริษัท เธอสูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอดก่อนผ่อนออกเพื่อเรียกวิญญาณเลขาฯ สาวมาทำหน้าที่ของตัวเอง ก๊อก ๆ “ขออนุญาตค่ะท่านประธาน” เมื่อพูดจบแล้วเมย์ก็นับหนึ่งถึงห้าในใจอย่างเชื่องช้า ทั้งที่ความจริงนับแค่ถึงสามก็พอแล้ว หากแต่ในเวลานี้ท่านประธานไม่ได้อยู่ในห้องทำงานคนเดียว เขาคงต้องการเวลาที่จะจัดการกับอะไรต่ออะไรสักหน่อย และเมย์เองก็ไม่อยากเห็นอะไรที่มันอุจาดตาด้วย แต่เพราะมีเวลาให้แค่ประมาณห้าวินาที พอครบกำหนดเวลาที่ให้ได้แล้วมือบางก็กดก้านโยกประตูเพื่อเปิดเข้าไปด้านใน แล้วก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ท่านประธานและแขกของเขาคงกำลังเล่นสนุกกันทั้งที่กลางวันแสก ๆ ดูได้จากที่บนตักของชายหนุ่มมีร่างเล็กของดาราคนสวยนั่งมุดหน้าไปกับลาดไหล่กว้าง เสื้อผ้าที่ติดกระดุมผิดเม็ด และฝ่ามือหนาที่วางอยู่บนรอบเอวบางนั่น ทว่าเมย์กลับยิ้มสู้ราวกับว่าเธอไม่เห็นหรือรับรู้อะไรทั้งนั้น ขาเรียวบนรองเท้าส้นสูงพาเจ้าของมันเดินเข้าไปด้านในอย่างมั่นคง กระทั่งถึงจุดที่ควรหยุดยืน “ขอโทษที่รบกวนเวลาค่ะท่านประธาน” ทิทยุหรือเจย์เดน มองหน้าเลขาฯ สาวด้วยรอยยิ้มมีเสน่ห์ เขาไม่นึกโกรธเคืองเพราะรู้ว่าการที่อีกฝ่ายกล้ารบกวนเวลาของเขา หมายความว่ามีงานด่วนจริง ๆ อีกอย่างตอนนี้ก็อยู่ในเวลางาน ต่อให้กำลังจะทำอะไรอยู่ก็ต้องพักไว้ก่อน เจย์เดนไม่ใช่เด็กแล้วเขาเรียงลำดับความสำคัญในสถานการณ์ต่าง ๆ ได้ดีเยี่ยม “มีเอกสารที่อยากให้ท่านประธานเซ็นด่วนค่ะ” แฟ้มเอกสารถถูกวางลงบนโต๊ะ โดยที่เมย์ไม่ได้เดินไปยืนที่ข้างเก้าอี้ของท่านประธานอย่างทุกครั้ง เนื่องจากในตอนนี้ที่ตรงนั้นดูต้องการความเป็นส่วนตัว เลขาฯ สาวจึงยืนที่หน้าโต๊ะแทน จากนั้นคำอธิบายเกี่ยวกับงานด่วนนี้ก็ถูกอธิบายอย่างสั้นและกระชับในเวลาไม่ถึงห้านาที ขณะที่เจย์เดนเองก็ไล่สายตาอ่านเอกสารไปด้วย โดยที่มือข้างหนึ่งยังไม่ละไปจากเอวบางของคนบนตัก “อ๊ะ—” “ชู่” เพราะสมาธิทั้งหมดถูกดึงมาอยู่ที่เอกสารตรงหน้า แต่มือยังบีบเคล้นตามใจทำให้คนบนตักเผลอคราง คนที่ทำทั้งสองอย่างพร้อมกันจึงต้องรีบห้ามปราม ซึ่งทุกการกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาของเมย์ เธอไม่ได้แอบมองหรืออยากรู้เรื่องนี้สักนิด ถ้าไม่ติดว่าสายตาของเธอจดจ้องอยู่ที่หน้ากระดาษตรงหน้าท่านประธาน เธอจึงรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของสิ่งที่อยู่ด้านหลังกระดาษไปด้วย เจย์เดนจรดปากกาลงบนกระดาษด้วยความรวดเร็ว โดยที่เขาทราบถึงการขออนุมัติงบประมาณในครั้งนี้แล้ว “เรียบร้อยครับ” เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เมย์จึงไม่รอช้าที่จะเอื้อมมือไปหยิบแฟ้มเอกสารมาถือเอาไว้ เธอค้อมหัวแสดงความเคารพก่อนหันหลังเตรียมเดินออกจากห้อง แต่ทุ้มเสียงนุ่มของคนขี้เล่นก็ทำให้ปลายเท้าของเมย์ชะงักไปชั่วครู่หนึ่ง “วันนี้ชุดคุณเมย์สวยนะครับ” ทั้งที่บนตักมีผู้หญิงคนอื่นนั่งอยู่ ทว่าเขากลับเอ่ยชมผู้หญิงอีกคนอย่างง่ายดาย เป็นผู้ชายที่เจ้าชู้ที่สุดเท่าที่เมย์เคยเจอมาเลย “ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวบอกขอบคุณโดยไม่ได้หันหลังกลับไปมอง เพราะรู้ดีว่าคำชมนั้นเป็นเพียงลมปาก อีกอย่างตอนนี้หันไปก็คงไม่ได้เห็นหน้าเจ้านายเป็นแน่ คนที่เพิ่งออกมาจากห้องท่านประธานถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอจะรู้สึกอึดอัดทุกครั้งที่ในห้องมีแขกประเภทพิเศษของท่านประธานอยู่ เนื่องจากว่ามันไม่เคยซ้ำหน้าเลยสักครั้ง ในขณะที่เมย์อยากมุดแผ่นดินหนี ท่านประธานของเธอกลับยิ้มหน้าระรื่นเหมือนไม่ใช่เรื่องที่น่าอาย รู้หรอกว่าเรื่องเพศในสมัยนี้เปิดกว้าง แต่อย่างน้อยก็ควรไปทำกันในที่ที่มันส่วนตัวกว่านี้ไม่ได้หรือไง “เฮ้อ” ห้องทำงานท่านประธานก็ถือเป็นพื้นที่ส่วนตัวของอีกฝ่ายสินะ เอาเถอะ ตอนนี้เมย์ควรเอาแฟ้มเอกสารไปให้ฝ่ายบัญชีได้แล้ว ส่วนเรื่องท่านประธานก็แค่ต้องทำใจ เพราะตั้งแต่ทำงานมาด้วยกันเมย์เห็นภาพที่มีหญิงสาวนั่งอยู่บนตักแกร่งนั่นนับครั้งไม่ถ้วน อยากจะลาออกเพื่อหนีไปทำงานที่อื่นอยู่หรอกถ้าไม่ติดว่าเงินเดือนที่นี่สูงลิ่ว และต่อให้เจย์เดนจะรักสนุกหรือไม่รู้กาลเทศะไปบ้าง เขาก็ไม่เคยทำงานพลาดสักครั้ง มิหนำซ้ำปีที่แล้วยังทำกำไรให้บริษัทมากถึง 700 ล้านบาท ซึ่งมากกว่าปีก่อนหน้านั้นตั้ง 250 ล้านบาท เป็นผู้ชายที่ชวนให้เมย์หมั่นไส้อยู่เรื่อยเลย เด็กนั่นน่ะ ขอให้พลาดตกหลุมรักใครเข้าเถอะ จากเสือจะได้กลายเป็นหมาสักที TBC🖊
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม