รวมพลยัดมือถือกลับไปที่มือเพื่อนอย่างเก่า ก่อนจะตวัดสายตามองไปยังร่างของมะนาวอีกครั้ง เขาไม่ได้โอเคสักนิดกับสิ่งที่พึ่งเห็น แม้สถานะความเป็นจริงมันค่อนข้างจะชัดเจน ว่าเธอและเขายังคงเป็นอะไรกัน แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่มีปัญญาที่จะทักท้วงคำว่า 'โสด' ที่เธอประกาศออกมาได้อยู่ดี "บางที.. คนบางคน เราก็ไม่อาจจะควรคู่กับเขา" รวมพลหันไปชักสีหน้าแบบไม่สบอารมณ์ใส่เพื่อนอีกครั้ง ซึ่งเข็มทิศเองก็สบตากลับ ไม่ได้รู้ด้วยซ้ำ ว่าเขาพูดอะไรผิดไป "คนบางคน อาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเราตลอดไป" "แต่กูไม่ให้ใครแย่งคนของกูไปแน่นอน" รวมพลตวาดออกไปอย่างร้อนใจ ปลายลิ้นร้อน ดันเข้ากับกระพุ้งแก้ม มองแรงใส่เพื่อนรักแบบไม่สบอารมณ์ แค่ไม่ได้เข้าใกล้ แค่นี้เขายังจะบ้าตาย มันยังมีหน้ามาปั่นให้เขาร้อนรนอยู่ได้ "เหอะ.. ไม่พอใจกู หรือมึงคิดว่าสิ่งที่กูพูดมันไม่เป็นความจริง มึงคิดว่าเขาไม่มีสิทธิ์มองใครนอกจากมึงว่าง