35

1408 คำ

“รับไปเถอะ” เดนนิสกดมือลงบนหมวกเมื่อเธอทำท่าจะถอดออก “ผมไม่เป็นอะไรหรอก ผมชินแล้ว” ไม่พูดเปล่า เขายังยกมือทักทายเหล่าปาปารัซซี่จนได้ จินดาหราเลยรีบเอาหมวกปิดหน้าปิดตาตัวเอง ไม่คิดจะคืนให้เขาอีกแล้ว บ้าจริง! ทำไมเดนนิสถึงต้องเรียกร้องความสนใจขนาดนี้ด้วยนะ! “เป็นคนดังนี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ นะคะ” หญิงสาวกัดฟันเอ่ยประชดเขา ในขณะที่เริ่มออกเดินอีกครั้ง “ใช่” อีกฝ่ายตอบรับหน้าตาเฉย ก่อนจะหยุดเดินอีกครั้ง แล้วหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับเธอ เขาก้มตัวลงจนใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกัน ก่อนจะพูดคล้ายกับจะล้อเลียนเธอหน่อยๆ ว่า “โนอาห์ถึงได้ไม่ชอบออกไปไหนมาไหนไงล่ะ” จินดาหราส่ายหน้าพลางถอนหายใจยาวใส่อีกฝ่าย ให้รู้ว่าแกล้งทำ ก่อนจะตอบโต้เดนนิสทันควัน “ฉันก็นึกว่าเขาเป็นโรคฮิคิโคโมริ ชอบเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านเสียอีก” นักแสดงหนุ่มถึงกับชะงัก ก่อนจะตอบรับพร้อมระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น “นั่นก็น่าจะใช่นะ ฮ่าๆๆ” จ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม