EP.22

2284 คำ

(โซ่) วันต่อมา 08.12 am. ตืด...ตืด.. ผมล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ออกมากดรับสายของกิ่งหยกที่โทรเข้ามาหา "ว่าไง" (คือหยกตื่นมาแล้วไม่เจอพี่...พี่ออกไปข้างนอกเหรอคะ?) "ใช่ค่ะ พี่มีธุระนิดหน่อยเธออยู่รอพี่ที่ห้องนะ" (พี่จะกินข้าวกับหยกไหมคะ?) "เธอรอพี่ได้ไหมล่ะ?" (ได้ค่ะ หยกจะทำอาหารรอนะ) "งั้นพี่จะรีบกลับ" ผมตอบกิ่งหยกก่อนจะกดตัดสายพร้อมกับมองร้านดอกไม้ตรงหน้าด้วยแววตานิ่งเรียบ ผมเลือกที่จะยืนอยู่หน้าร้านไม่เข้าไปด้านในจนพนักงานต้องเดินถือช่อดอกไม้ช่อใหญ่ออกมาเอง เธอยิ้มให้ผมพร้อมกับยื่นช่องดอกไม้ในมือมาตรงหน้า "คุณลูกค้าบอกว่าต้องการแต่ดอกไม้สีขาวทางร้านเลยรวมดอกไม้สีขาวทั้งหมดที่มีใส่ให้เลยนะคะ แต่ละดอกก็มีความหมายดีๆทั้งนั้น" "ขอบคุณครับ นี่เงิน" ผมยื่นเงินให้ตามจำนวนที่ตกลงกันไว้ ก่อนจะมองช่องดอกไม้สีขาวในมือด้วยแววตานิ่งเรียบตามเคย ผมถอนหายใจออกมาเบาๆ และเดินขึ้นรถขับไป

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม