EP:22 ขอร้อง

1228 คำ

ตกดึก หลังจากที่พาน้องเฌอนอนหลับไปเรียบร้อยแล้ว ฉันก็กลับมาอยู่ที่ห้องนอนของคุณชานนท์ ฉันกับเขานอนด้วยกันที่ห้องนอนของเขา เพราะเขาไม่ยอมให้ฉันนอนคนเดียว พรึบ! "คิดถึงจัง" "กลับมาเอาป่านนี้เลยคงจะทำงานหนักสินะคะ" "นิดหน่อยครับ" "คุณหิวหรือเปล่าคะเดี๋ยวฉันทำอะไรให้กิน" "ดึกป่านนี้แล้วอย่าลำบากเลยครับ เอาไว้ค่อยกินพรุ่งนี้ก็ได้" "ตามใจค่ะ งั้นคุณไปอาบน้ำสิคะ จะได้สบายตัว" "ครับ" คุณชานนท์เดินเข้าห้องน้ำไป เขาเหมือนเด็กจริงๆ นะ เด็กที่ชอบอ้อน เพราะเขารู้ว่าจุดอ่อนของฉันมันอยู่ตรงไหน แพ้ลูกอ่อนของลูกสาวแล้วยังจะต้องมาแพ้ลูกอ้อนของคนเป็นพ่ออีก เวลาต่อมา "เหนื่อยไหมคะ" "เหนื่อยอะไร?" "ช่วงนี้คุณต้องออกไปทำงานแล้วก็กลับดึกทุกวันเลย เหนื่อยหรือเปล่าคะ" "คุณมากกว่าที่เหนื่อยกว่าผม ต้องตื่นแต่เช้าแต่งตัวแล้วพาน้องเฌอไปโรงเรียน" "แต่ก็แค่ตอนเช้านี่คะ ส่งน้องเฌอเสร็จแล้วฉันก็

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม