ตอนที่ 29

1268 คำ

ฟินิกซ์ยังคงนั่งดื่มอยู่ที่เดิมคือริมสระน้ำ และแน่นอนว่าต้องมีลุงน้อยมาคอยรับใช้อยู่ห่างๆ ด้วยความเป็นห่วงด้วย “เอาเหล้ามาอีกขวด” ลุงน้อยได้ยินคำสั่งจากเจ้านายหนุ่มก็รีบถลาเข้ามาหยุดข้างตัว ก่อนจะรีบคัดค้านด้วยความเป็นห่วง “ดึกแล้วนะครับคุณฟิกซ์ ขึ้นไปนอนเถอะครับ” “ไม่เรื่องของลุงน้อย” ฟินิกซ์ตวัดสายตาแดงก่ำจ้องมองคู่สนทนา “ผมดื่มถึงเช้ามันก็เรื่องของผม ลุงน้อยนั่นแหละที่ควรจะไปนอนได้แล้ว” “เอ่อ ผมคิดว่าจะรอ...” ลุงน้อยจะบอกว่าเขาจะรอจนกว่าฟินิกซ์ขึ้นนอนก่อน แต่ก็ไม่อาจจะพูดได้จบประโยค “ไปเอาเหล้ามาให้ผมอีกขวด และลุงน้อยก็ไปนอนได้แล้วครับ” “แต่ว่าผม...” “ผมบอกให้ไปเอาเหล้ามาให้ผมไงครับ หรือว่าต้องให้ผมไปเอาเอง” ฟินิกซ์เค้นเสียงเดือดดาลที่แปร่งพร่าแทบเพี้ยนออกมาดังลั่น แต่ลุงน้อยยังไม่ยอมล่าถอย “คุณฟิกซ์ไม่เคยเป็นแบบนี้มานานแล้วนะครับ ทำไมวันนี้ถึง...” “ผมก็แค่อยากดื่ม” “ไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม