นับถอยหลัง

1870 คำ

“ปั้น แม่กูทำกับข้าวมาเผื่อ มึงยังไม่ได้กินอะไรมาใช่ไหม” ไทธัชเห็นรูมเมทเดินเข้ามาด้วยท่าทางซีดเซียว “อือ หิวมากเลย กูแทบจะแดกควายได้ทั้งตัว” “ใครห้ามมึงกินวะ” เขาส่งจานข้าวให้เพื่อน พร้อมกับถามไปด้วย “ก็แฟนกูไง แม่งไม่เจอกันนานเล่นเอากูเดินแทบไม่ไหว” “แล้วมึงไปยอมเขาทำไมวะ” “ก็กูรักของกู” “แล้วมึงมีความสุขเหรอวะ” “ไอ้ห่าถามมาได้ ไม่มีความสุขกูจะยอมเหรอ มึงไม่เคยมึงไม่รู้หรอกว่าเวลาอยู่ด้วยกันสองคนแล้วมันฟินมากแค่ไหน ถ้าถุงยางไม่หมดก็คงไม่ได้กลับ” “ดูท่ามึงจะเป็นเอามากเลยนะไอ้ปั้น” “มึงไม่เคยมึงไม่รู้หรอก” “เอ่อ กูไม่เคยมึงไม่ต้องมาย้ำหรอกน่า” “ว่าแต่แฟนมึงหน้าตาเป็นไงวะ หล่อไหม มึงกับเขาใครหล่อกว่ากัน” ปัณวุฒิถาม แล้วยื่นรูปถ่ายของตัวเองและแฟนหนุ่มที่อยู่ในโทรศัพท์ให้กับรูมเมทดู เมื่อเพื่อนยอมให้ดูรูปคนรัก ไทธัชก็เลยส่งรูปที่เขากับอคิราห์ถ่ายด้วยกันก่อนวันเดินทางให้กับอีกฝ่ายด

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม