“ใจเย็นๆ ครับแพรว แล้วคุณมาได้ยังไง”
“แพรวหนีมาค่ะ แพรวกลัวไปหมด เขาทำร้ายแพรว”
กันต์มองอดีตคนรักด้วยความสงสาร แพรวดาวมีร่องรอยโดนทำร้ายเขียวช้ำไปหมด อีกฝ่ายร้องไห้โฮ
“แพรวจำได้ว่าคุณมีบ้านที่นี่ แพรวถามพี่เดลเอา” กันต์กระจ่างในใจว่าเธอรู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ที่นี่ ฟาเดลเพิ่งพูดถึงเธออยู่หยกๆ ไม่คิดว่าจะได้เจอเธออย่างไม่คาดคิด
“เขาใจร้ายมากค่ะ ชอบตบตีแพรว ชอบดุด่า เขามีผู้หญิงคนอื่น มีบ้านเล็กบ้านน้อยมากมาย แล้วเขาก็...” แพรวดาวร้องไห้สะอึกสะอื้น กลืนคำพูดบางอย่างลงในลำคอ เพราะมันจุกจนเจ็บ
“ถ้าอยากร้องก็ร้องนะครับ ผมจะอยู่ข้างๆ”
“แพรวขอบคุณนะคะกันต์” แพรวดาวสะอื้นกับอกของชายหนุ่มจวนเจียนจะขาดใจ
“คุณไม่เป็นอะไรแล้วนะครับ ไม่มีใครทำอะไรคุณได้แล้ว”
“กันต์คะ คุณยังรักแพรวอยู่หรือเปล่า” แพรวดาวเงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตา เธอสะอื้นปริ่มจะขาดใจ “แพรวขอโทษนะคะ แพรวทำให้คุณเสียใจ แต่แพรวขัดคุณแม่ไ
