“เงียบเอาไว้ ทำตามที่พี่บอก” น้ำเสียงของเขาจริงจังขณะกระซิบบอก แววตาไร้แววล้อเล่นหรือแววปรารถนาด้วยความเสน่หา นั่นทำให้ปาหนันชะงัก คิดสงสัยว่าเขากำลังทำอะไรอยู่
“พี่กันต์จะทำอะไร”
“รักเมียไง”
“ว้าย!” ปาหนันร้องเสียงหลงเมื่อกันต์ขึ้นคร่อมทับเธอเอาไว้ทั้งตัว ก่อนจะซุกไซ้ไปตามซอกคอหอมกรุ่น มือหนาดึงผ้าห่มมาคลุมมิดทั้งเขาและเธอ
“พี่กันต์ทำอะไร หายใจไม่ออกนะ”
“เล่นผีผ้าห่มจ้า” กันต์แสร้งพูดเสียงดัง ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหูน้อยๆ “ดิ้นอยู่บนเตียงนะ ห้ามเอาผ้าห่มออก”
“พี่กันต์จะไปไหน”
“อย่าเพิ่งถาม พี่จะปิดไฟด้วย ครางหรือส่งเสียงอะไรก็ได้”
“น่าเกลียดตาย”
“ไม่มีใครรู้ใครเห็นหรอกน่า ทำตามที่พี่บอก โอเคไหมหนัน” กันต์ย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ค่ะ” ปาหนันรับคำด้วยความงุนงง แต่ยอมทำตามโดยดีไม่มีขัด
“โอ๊ย... ซี้ดดด มันจัง...” เสียงครวญครางที่ไม่รู้ว่าออกมาจากไหนทำให้ปาหนันสะดุ้ง เธอขยับตั
