เขาสำรวจเรือนกายสาวที่พรั่งพร้อม เตรียมไว้สำหรับการแนบชิดที่แสนรัญจวน
“พี่กันต์ อย่า... ตรงนั้น”
ปาหนันหอบหายใจสะท้อนเข้าออกเมื่อเขาสัมผัสแตะต้องตรงส่วนอ่อนละมุนกลางกายสาว เธอรู้ดีว่าหากเขาแนบชิดส่วนนั้นเธอก็จะไม่เป็นตัวของตัวเอง แล้วเรื่องที่คุยกันอยู่ก็จะหายเข้ากลีบเมฆไปอีกครั้ง
ริมฝีปากร้อนร้ายแตะแผ่วลงบนกลีบดอกรักหอมละมุน กลีบดอกไม้อวบอูมฉ่ำไปด้วยน้ำหวานที่เอ่อท้นออกมาต้อนรับลิ้นสากร้อนที่ปาดไล้ลงมายังส่วนสงวน
“เธอพร้อมสำหรับพี่แล้วปาหนันคนดี”
เขามองความพรั่งพร้อมของเธอตาพราวระยับ แม้ปาหนันจะอ่อนเดียงสาเรื่องการแนบชิดระหว่างชายหญิง แต่เธอกลับมีไฟปรารถนาที่เร่าร้อนในตัวเองจุดประกายในตัวเขาให้ร้อนเร่าไปพร้อมๆ กับเธอ สาวน้อยที่ตอบสนองเขาอย่างไม่ประสา แต่เป็นไปตามธรรมชาติที่มนุษย์โลกพึงกระทำ สิ่งเหล่านี้สวยงามและอ่อนหวานเป็นเส้นใยบางๆ ที่ถักทอให้หัวใจสองดวงอิ่มเอมเปรมสุข
เธอไม่ค่อย
