“เพิ่งรู้ว่าเมียหูผิดปกติ ฟังอะไรเข้าใจยาก งั้นจะพูดใหม่นะครับ ให้ได้ยินชัดๆ อีกรอบ” เขาดึงหูเธออย่างหยอกเย้า ก่อนจะก้มลงชิดที่ริมหูเล็กๆ นั้น ปาหนันแข็งทื่อเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะครื้นเครงของเขาแทนประโยคคำพูดที่เธออดใจเต้นแรงเพราะอยากฟังเสียไม่ได้
“คนเจ้าเล่ห์ หัวเราะอะไรบอกมาเดี๋ยวนี้นะ” เธอทุบอกเขาหลายครั้งคาดคั้นให้เขาตอบให้จงได้
“หัวเราะคนอยากรู้อยากเห็น นอนนิ่งเชียว” กันต์พูดจบก็ขบเม้มใบหูเล็กๆ นั้น
กันต์ยิ่งเห็นคนในอ้อมแขนหน้างอก็อดเอ็นดูเสียไม่ได้ เขายกเธอขึ้นทาบทับตัวเขาเอาไว้แล้วล็อกเอาไว้ไม่ให้เธอดิ้นหนี
“พี่กันต์ อย่ามาแกล้งหนันนะ จะบอกอะไรหนัน รีบพูดมาเดี๋ยวนี้เลย” เธอคาดคั้นเอาคำตอบ ก็เขาก้มลงมาแต่ไม่ยอมพูดอะไรนี่นา
“ว่าอะไรนะครับคุณเมีย” กันต์เห็นสีหน้าอยากรู้อยากเห็นของเธอก็ยิ่งอยากยั่ว คนอะไรขนาดแสดงอาการโกรธยังน่ารัก น่าจับฟัดเสียจริง
“ว่าไงน่ะเหรอคะ” เธอลากเสียงยี
