บ้านเดี่ยวสองชั้นบนเนื้อที่หนึ่งร้อยตารางวา ภายในหมู่บ้านหรูแถบชานเมือง ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่และพันธุ์ไม้ดอกหลากหลายชนิดที่แข่งกันออกดอกเมื่อถึงฤดูของมัน อีกทั้งยังส่งกลิ่นหอมฟุ้งให้เจ้าของได้ชื่นชมและภาคภูมิใจกับความสวยงามที่ลงแรงไปทั้งหมด ในแต่ละวันชญานินมักจะขลุกตัวอยู่กับต้นไม้ใบหญ้า ตั้งแต่เช้าหลังเสร็จภารกิจส่งคนเป็นสามีออกไปทำงาน เธอก็จะง่วนอยู่กับการค้นหาวิธีการดูแล บำรุงต้นไม้ต่างๆ ศึกษาสารอาหารที่ดีมีประโยชน์ต่อต้นไม้ทุกชนิด ตกเย็นก็เข้าครัวทำอาหารไว้รอสามี ชีวิตของชญานินนั้นสุขสบายเสียจนถูกกลุ่มเพื่อนขนานนามว่าเป็นซินเดอร์เรลล่าของเมืองไทย
ในเมื่อชญานินเป็นเพียงแค่ลูกสาวแม่ค้าขนมหวานธรรมดาๆ คนหนึ่ง แต่ในขณะที่ธาวินสามีของเธอคือทายาทรุ่นที่สามของตระกูลดิษยนนท์ประสิทธิ์ ผู้กุมธุรกิจห้างสรรพสินค้าชั้นนำทั้งในและต่างประเทศ ความรักของเขาทั้งสองไม่ได้ถูกกีดกันจากทางผู้ใหญ่อย่างในนิทานหรือในละคร มันราบรื่นเสียจนหญิงสาวเผลอคิดเข้าข้างว่าทุกอย่างได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว คือโชคชะตาและฟ้าลิขิตให้เธอได้พบเจอกับความสุข
จะไม่ให้คิดว่าเป็นฟ้าลิขิตได้อย่างไรกัน ในเมื่อวันนั้น ชญานินเลิกเรียนเร็วและได้ไปช่วยแม่ขายขนมหวานที่ลานกว้างด้านหน้าของห้างสรรพสินค้า พื้นที่ส่วนบุคคลแต่อนุญาตให้ประชาชนเข้ามาใช้สอยทำกินได้ตามอัธยาศัยแค่เพียงทำตามกฎและรักษาความสะอาดให้กับสถานที่ ธาวินที่เป็นลูกค้าประจำของแม่ได้มีโอกาสเจอกับชญานินเป็นครั้งแรกก็ตกหลุมรักเธอทันที เขาเล่าให้เธอฟังว่าสะดุดรักเพราะรอยยิ้มที่ร่าเริงสดใส และความรักของทั้งคู่ก็สุกงอมในวันที่ชญานินเรียนจบ ทั้งสองจูงมือก้าวผ่านประตูวิวาห์ในวันที่ชญานินอายุยี่สิบสามปีบริบูรณ์ และธาวินอายุสามสิบปี อายุเจ็ดปีที่ห่างกันไม่ใช่ปัญหา เมื่อเขาได้ให้สัญญา ‘ว่าจะรักและดูแลเธอไปจนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต’ ต่อหน้าแขกเหรื่อนับพันคนที่มาร่วมแสดงความยินดี หัวใจดวงน้อยพองโตคับอกจนแทบหายใจไม่ออก มองไปทางไหนก็พบเจอแต่รอยยิ้มและความสุขและเสียงหัวเราะ
ห้าปีแล้วที่ชญานินแต่งงานกับธาวิน และย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ ของขวัญจากพ่อและแม่ของสามีที่ปฏิเสธไม่ได้ ธาวินประกาศขอออกไปใช้ชีวิตนอกคฤหาสน์หลังงามกันตามลำพัง สามีภรรยาหลังจากผ่านพ้นคืนเข้าหอ ความต้องการของเขามีอุปสรรค ถูกทัดทานจากคนรอบข้างทั้งญาติพี่น้อง และพ่อแม่ของสามี แต่ธาวินก็ต่อสู้จนได้รับชัยชนะพาเธอออกมาอยู่กันเองได้สำเร็จ เขาเพิ่งเล่าให้ฟังว่าเพราะกลัวเธอจะอึดอัดลำบากใจหากต้องใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวของเขาที่ค่อนข้างใหญ่มาก บ้านที่เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากแน่นอนว่าปัญหาและเรื่องเยอะขึ้นตามจำนวนประชากร ชญานินหลงรักสามีเป็นครั้งที่ร้อย ก็เขาดีและเข้าใจเธอไปเสียทุกอย่าง
แม้ว่าตอนนี้เขาจะเปลี่ยนไป อาจจะเพราะหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้น จนทำให้สามีของเธอหงุดหงิดใส่บ้างและเริ่มกลับบ้านไม่ตรงเวลา อีกทั้งเขายังไม่ได้เอาใจใส่เธอเหมือนเมื่อก่อน ร่างบอบบางยืนหันหลังให้กับบ้านหลังใหญ่ สายตาของเธอทอดมองไปยังประตูรั้วอัลลอยด์สูงสองเมตร ที่คนเป็นสามีเพิ่งขับรถผ่านออกไปเมื่อสักครู่ใหญ่ แม้ว่าเธอจะตื่นเช้ามาเพื่อเข้าครัวทำอาหารให้เร็วขึ้นแต่ก็รั้งให้สามีอยู่ทานอาหารเช้าด้วยกันไม่ได้อีกแล้ว สองเดือนมานี้เขามักจะหาเหตุผลที่จะออกไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่ และกลับมาถึงบ้านดึกดื่น ทักทายเธอแค่คำสองคำแล้วก็พลิกตัวตะแคงหันหลังให้แถบจะไม่แตะต้องตัวเธอเลยด้วยซ้ำ อีกทั้งเวลาที่เธอโทรหาเขาในช่วงกลางวันก็มักจะปฏิเสธการรับสาย ชญานินเผยรอยยิ้มเศร้าออกมา และตั้งคำถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวของเธอกันแน่ แต่ถึงกระนั้นหญิงสาวก็หาเหตุและผลมาหักล้าง ให้เขายังคงเป็นสามีที่ดีในสายตาของแม่และเพื่อนสนิท
“คุณนุ่นคะอาหารเช้านี่…” แก้วเป็นแม่บ้านเลยวัยกลางคนมีสีหน้ากระอักกระอ่วนใจเมื่อเห็นใบหน้าเศร้าของเจ้านายสาวที่กำลังมองเหม่อออกไปด้านนอก
“ป้าแก้วเอาอาหารไปแบ่งให้ทุกคนทานเถอะค่ะ” หญิงสาวตอบออกไปพร้อมด้วยรอยยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา แก้ววัยหกสิบปีอยู่บ้านหลังนี้มาห้าปีแล้ว รู้และเห็นการเปลี่ยนแปลงของสองสามีภรรยาเป็นอย่างดี แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกจ้างยังไงก็ไม่ควรไปยุ่งเกี่ยวหรือก้าวก่าวเรื่องของเจ้านาย ร่างอวบอิ่มบิดปลายเท้าหมุนกลับไปทางเดิมทำตามความต้องการของเจ้านายสาว
“คุณธามไม่ทานอาหารเช้าอีกแล้วเหรอป้าแก้ว” เมี่ยงถามขึ้นเมื่อเห็นป้าแก้วและสาวใช้คนอื่นทยอยถืออาหารเช้าเข้ามาในครัวเหมือนทุกวัน คนถูกถามได้แต่พยักหน้าแล้วถอนหายใจพรืดมองไปยังร่างบอบบางที่เดินเล่นอยู่ในสนามหญ้าสีเขียวขจีตามลำพัง
“สงสารคุณนุ่นเธอนะคะ เธอคงเหงา คุณเกลก็ไม่อยู่ ไปต่างประเทศแล้ว คุณธามก็ออกไปตั้งแต่เช้าตรู่ กลับมาก็มืดค่ำ จะสังเกตุเห็นไหมนะว่าเมียตัวเองไม่สดใสเหมือนเมื่อก่อน” เมี่ยงยังคงพูดไม่เลิกในขณะที่มือก็เด็ดชะอมออกจากลำต้น เพื่อเป็นส่วนประกอบอาหารมื้อค่ำของวันนี้ แกงส้มกุ้งไข่ทอดชะอมที่ธาวินชอบแต่จะกลับมาทานไหมนั่นก็คืออีกเรื่องหนึ่ง สำหรับชญานินนั้นไม่เคยขาดตกบกพร่องในหน้าที่ของคำว่าภรรยาที่ดีเลย