ตอนที่ : 32 เศร้า

1232 คำ

เวลาผ่านไป ยายฟื้นแล้วล่ะนะตอนนี้ แต่สภาพของยายไม่ดีขึ้นเลย หมอบอกว่าเพราะหลับไปนานด้วยแหละส่วนนึงก็มีผลมาจากเรื่องที่เจอมาก่อนหน้านี้ มีโอกาสที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ยายไม่ยอมพูดกับฉันเลย แทบจะไม่มองหน้าของฉันด้วยซ้ำไป ฉันอยากดูแลยายแต่แม่ก็ห้ามเอาไว้ สุดท้ายก็กลับมานั่งเศร้าอยู่ที่ห้องของตัวเอง อารมณ์ตอนนี้น่ะเหรอ ดิ่งแบบเหี้ยๆ เลย กลัวไปหมด เกลียดตัวเอง เกลียดเรื่องนั้น เกลียดคนที่มันทำให้ยายต้องเป็นแบบนี้ ตั้งแต่เกิดเรื่องยายฉันก็เอาแต่อุดอู้อยู่ในห้อง ไม่ออกไปไหน และก็ไม่ติดต่อกับคุณเสือด้วย ไม่ว่าจะสายเรียกเข้า ข้อความ หรืออะไรที่ส่งเข้ามาจากใครถ้าไม่ใช่แม่ฉันก็ไม่สนใจเลย เรื่องความเป็นความตายอ่ะฉันเข้าใจนะ แต่ฉันจะไม่เสียใจขนาดนี้หรอกถ้าเรื่องนี้ฉันไม่เป็นต้นเหตุ โคตรจะเกลียดตัวเองเลยว่ะ ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูด้านนอก ฉันได้ยินอยู่แต่ไม่ได้ตอบรับอะไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม