23. เจ็บปวดทั้ง

1220 คำ

23 ฉันเข้าใจผิดมาตลอด บาร์รอนไม่ได้จะให้สร้อยเส้นนี้กับฉัน ถึงว่าเวลาเขาเห็นฉันสวมสร้อย ถึงมองอย่างไม่ชอบใจ แล้วจะกระชากมันตลอด เพราะเขาอยากได้มันคืนไปนี่เอง มันคือของสำคัญของเขากับผู้หญิงคนอื่น ฉันควรจะรู้ตั้งนานแล้ว ทำไมถึงคิดไม่ได้กันนะ และที่พยายามเค้นถามว่าเขากับกูยอนเป็นอะไรกันนั้น ฉันเค้นถามผิดคนสินะ เขากับกูยอนเป็นเพื่อนร่วมค่ายกันจริง แต่อีกคนไม่ใช่ เพราะมีทั้งสร้อยคู่ที่สั่งทำ มีแค่สองชิ้นบนโลก ท่าทางเป็นห่วงเป็นใยตอนที่ผู้หญิงคนนั้นเข้าโรงพยาบาล มันมากกว่าเพื่อนร่วมค่าย และขนมที่เขาพกตลอดนั่นอีก ฉันเคยกินครั้งแรกเพราะเห็นในกระเป๋าเขานั่นแหละ ฉันคิดว่าเขาชอบเลยพกติดกระเป๋าไว้ตลอด แต่ก็ไม่เคยเห็นเขากินเลย แล้วเขาพกไว้ทำไมล่ะ ถ้าไม่ใช่ให้ผู้หญิงคนนั้น "ไม่ง่วงเหรอ" "จะไปทำงานแล้วเหรอ" ฉันเงยหน้ามองคนตัวโตที่เดินงัวเงียออกมาจากห้องนอนมา "เป็นไร หืม?" เขาเอามืออังหน้าผากฉัน "ไม

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม