“ฉิบหายแล้ว” คนตัวเล็กก้าวฉับออกมาอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่ลืมที่จะล็อกห้องไว้ตามเดิมอย่างเงียบเชียบ กล่าวบอกขอบคุณพนักงานรักษาความปลอดภัยแล้วเรียกรถกลับห้องแบบไม่หันหลังกลับไปมอง
“เป็นอะไรหรือเปล่าหนู” คนขับรถเอ่ยถาม เมื่อเห็นผู้โดยสารวิ่งออกมาด้วยท่าทางเร่งรีบพร้อมกับใบหน้าซีดเผือด
“เปล่าค่ะ หนูแค่รีบกลับบ้าน” ข้าวหอมตอบปัดๆ ก่อนจะนึกย้อนเหตุการณ์เมื่อครู่ด้วยใบหน้าที่พยายามปรับให้เป็นปกติ
เมื่อครู่ที่เธอค่อยๆ แอบไปในห้องนั้นเพราะกลัวว่าจะมีโจรบุกเข้ามา แต่ภาพที่เห็นแม้จะเพียงเสี้ยววินาที แต่ก็มั่นใจว่าตาไม่ฝาดแน่นอน เธอเห็นแผ่นหลังกว้างที่มีสายตะคอเสื้อชั้นในคาดอยู่ ก่อนจะตาเบิกโพลงเมื่อคนคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างเจ้านายสุดเนี้ยบหันมาพร้อมรอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นบ่อยนัก
ทว่าสิ่งที่ทำให้ช็อกมากกว่าไม่ใช่เพียงแค่รอยยิ้ม แม้ข้าวหอมจะมองว่าเขาเป็นเหมือนแมวจอมหยิ่งที่น่าจะเป็น ‘รับ’ ในจินตนาการของเธอก็ตาม แค่ก็ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะเห็นอีกคนกำลังสวมชุดชั้นในลูกไม้แบบนั้นน่ะสิ!
ไม่นานรถก็แล่นมาจอดหน้าคอนโด ข้าวหอมจ่ายเงินแล้วรีบก้าวฉับไวไปที่ห้องของตนทันที ในตอนแรกนั้นตกใจจนทำอะไรไม่ถูก แต่เมื่อตั้งสติได้ก็รู้สึกหน้าเห่อร้อนขึ้นมา ไม่รู้ว่าเพราะภาพในหัวมันสมบูรณ์มากกว่าเดิมสำหรับสาววาย หรือเพราะเห็นกล้ามอกผู้ชายในชุดลูกไม้กันแน่ ทำเอาใจเต้นแรงจนต้องเอามือลูบใบหน้าเพื่อตั้งสติ
Nichiio : ลองชุดใหม่ครับ แต่น่าจะคับไป ชิโอะใส่ไม่ได้เลย : (
“เอ๊ะ ไม่เห็นได้ยินแจ้งเตือนเลย” เพราะอยากสงบสติอารมณ์เลยหยิบมือถือขึ้นมาดู พบว่าแจ้งเตือนอัปเดตนั้นมาตั้งแต่สิบห้านาทีก่อน คนตัวเล็กจึงรีบเปิดเข้าไปทันที
ภาพท่อนบนเปลือยเปล่าเห็นยอดอกสีระเรื่อจางๆ ผ่านเสื้อชั้นในลูกไม้ทำเอาข้าวหอมหายใจติดๆ ขัดๆ ทว่าอีกสิ่งที่ทำเอาคนตัวเล็กหน้าร้อนกว่าเดิม คือท่อนรักแข็งตั้งเบียดชั้นในจนความยาวมันเลยออกมาเห็นปลายหยักสีสวย แต่ที่ทำเอาเลือดลมเดินคงเป็นเพราะเมือกใสเอ่อล้นออกมานั้นต่างหาก
‘Nichiio is live’
“อืมมม... ชิโอะว่าตรงนี้มันคับไปจริง ๆ นะครับ” ปลายนิ้วแกร่งลากไปตามลำรัก ด้วยจังหวะวาบหวาม ทำเอาคนดูไลฟ์มวลท้องอย่างบอกไม่ถูก ปกติชายหนุ่มจะเริ่มต้นจากการชวนคุยก่อน แล้วค่อยเล่นสนุกกับทุกคน
“ดูสิ พยายามจะ อื้มมมม.. ยัดมันเข้าไป แต่มัน.. ซี้ดดด” ทว่าครั้งนี้ผิวสีขาวขึ้นสีระเรื่ออีกทั้งชั้นในลูกไม้มันเปียกจนแนบไปกับแท่งร้อนตั้งแต่เริ่มต้น บ่งบอกว่าเจ้าตัวนั้นมีอารมณ์มาสักพักแล้ว
[น่าเอาฉิบหาย]
[ใหญ่ขนาดนั้นมันจะเข้าไปได้ยังไงล่ะ เอามันออกมาดีกว่า]
[ถ้าอยู่ใกล้จะลากลิ้นเลียจนร้องไม่ออกเลย]
"อ๊ะอา... จะเลียอย่างเดียวเหรอครับ ชิโอะอยากโดนดูดแรง ๆ มากกว่า อื้มมม” ชายหนุ่มกวาดสายตาอ่านข้อความแล้วตอบกลับเฉพาะอันที่สร้างความเสียวซ่านให้ตนได้มากกว่าเดิม เพราะมีเวลาไม่มากเลยอยากจะรีบจัดการให้เสร็จ ก่อนที่จะพักผ่อนสำหรับตื่นเช้าเพื่อไปทำงานในวันพรุ่งนี้
คนตัวเล็กกลืนน้ำลายอึกโต ไม่อาจละสายตาจากท่าทางยั่วยวนนั่น อีกทั้งข้อความแทะโลมที่อีกฝ่ายอ่านก็เป็นอันที่เธอส่งนั่นเอง ความรู้สึกอยากเป็นผู้ชายแล้วอยากจับอีกฝ่ายกระแทกมันก็กลับมาอีกรอบ
“อยากเป็นเกย์ กรี๊ดดดด” เพราะทำอะไรไม่ได้ ข้าวหอมเลยแค่ตะโกนออกมาเพื่อระบายอารมณ์ สายตาก็ยังมองจับจ้องไปที่มือถือไม่หยุด ตอนนี้เจ้าแท่งยักษ์ก็โชว์ให้เห็นเต็มตา ชั้นในลูกไม้อยู่ใต้พวงสวรรค์ สะโพกสอบส่ายไปมา พร้อมกับมือที่รูดรั้งขึ้นลงในจังหวะรุนแรงกว่าทุกที
“อ๊ะอ๊าาา” เสียงหวานครางลั่นพร้อมกับน้ำรักที่พ่นออกมาใส่หน้าจอมือถือตรงกล้องหน้าจนมันพร่าเบลอ คนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก หน้าร้อนผ่าวจนรู้ได้เลยว่าตอนนี้กลางกายสาวคงเปียกเยิ้มไม่น้อย ไม่นานไลฟ์ก็ตัดไป ทิ้งให้ข้าวหอมหน้าแดงก่ำ
“เอ๊ะ! อย่าบอกนะว่า” หลังจากตั้งสติได้ก็รีบเปิดไล่ย้อนทั้งภาพและวิดีโอย้อนหลังของชิโอะคุงทันที ชั้นในลายลูกไม้ที่ลงวันนี้ก็ดูคุ้นตาเหลือเกิน เธอเริ่มเลื่อนหาแผ่นหลังและทรวดทรงอื่น ๆ ของอีกฝ่ายพร้อมกับใจที่เต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ
‘วันนี้เป็นวันที่บ้ามาก ฉันเจอคุณเตสวมชุดชั้นในอยู่ โชคดีที่เขาไม่เห็นฉัน แต่ที่น่าตกใจจริง ๆ คือชุดที่เห็นมันดันเหมือนที่ชิโอะคุงลงภาพพอดีเลย คงไม่ใช่ว่าจะเป็นคนเดียวกันใช่ไหม แล้วถ้าใช่ละ ฮือออออออออ หน้าสวย ๆ ของแมวหยิ่งกับหุ่นของชิโอะคุงมัน @&%* (@%$*&%@*#&’
หลังจากจดบันทึกเสร็จ มือเรียวก็เปิดเข้าไปหาภาพอื่น ๆ ประกอบเพิ่มเติม เพราะชายหนุ่มนั้นสวมเสื้อสูทเป็นหลัก น้อยมากที่จะสวมชุดลำลอง ทำให้การเปรียบเทียบนั้นยากไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นเกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ข้าวหอมก็ปักใจเชื่อว่าชิโอะคุงคงเป็นเจ้านายของตนเป็นแน่
“โอ๊ยย นี่ฉันเปย์คนที่ให้เงินเดือนตัวเองอยู่งั้นเหรอ” ยิ่งคิดก็ยิ่งเขินอาย แม้จะยังไม่แน่ใจแต่ก็เชื่อไปแล้ว ทำเอาคนตัวเล็กแทบนอนไม่หลับ
แล้วต่อไปจะมองหน้าคุณเตยังไงล่ะทีนี้!