บทที่ 46 ความรุนแรง

1039 คำ

“พี่แค่พูดเล่นเอง” “บางครั้งการพูดเล่นกับการไม่ให้เกียรติมันก็ต่างกันนิดเดียวเองนะคะ เขาเป็นลูกน้องเรา ทำงานให้เรา เราจ่ายเงินเดือนเขา นั่นคือสิ่งแลกเปลี่ยนระหว่างกัน แต่เขาไม่ได้ขายศักดิ์ศรีให้เรานะคะ เราควรให้เกียรติเขาด้วย” รริดาผู้เคยเป็นทั้งลูกจ้างและเจ้านายคน เข้าใจความรู้สึกทั้งนายจ้างและลูกจ้าง อธิบายให้แฟนหนุ่มเข้าใจ “พี่รู้ครับ พี่กับทีปสนิทกันมาก ทีปทำงานกับพี่มาแปดปีตั้งแต่จบใหม่ๆ เราเรียนรู้มาด้วยกัน อยู่ด้วยกันจนเหมือนคนในครอบครัว ทำให้บางครั้งพี่ก็พูดจาแรงไป แต่น้องก็เห็นนี่ว่ามันเถียงพี่ทุกคำ” คนอธิบายพยายามหาข้ออ้างไปด้วย “งั้นไม่งอนนะคะ ทั้งพี่ภาคและพี่ทีปก็คือพอกัน เหมาะสมกันเหมือนกิ่งทองใบหยก” รริดาพูดทั้งที่ยังพิงบนอกเขา “น้องปากหวาน ขี้อ้อนไปแล้ว แบบนี้พี่จะไปไหนรอด” “ก็ไม่ได้อยากให้พี่ภาคไปไหนนี่คะ อยากให้รักให้หลงน้องคนเดียว” “ทุกวันนี้พี่ก็หลงจนโงหัวไม่ขึ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม