ตอนที่ 23 : ข้อยกเว้น

1586 คำ

"เดินดี ๆ มาย" คนตัวสูงเคลื่อนไปโอบเอวบางของหญิงสาวที่เดินปัดไปเป๋มา หลังจากกินมื้อดึกไปมารีนก็ยังนั่งจิบเบียร์ต่อกับเขา จะเรียกว่าจิบก็คงไม่ใช่เสียทีเดียว เพราะต่อมาน่าจะเรียกว่ากระดกดีกว่า เพลินแหละ...ลมเย็น ๆ เพลงชิล ๆ แถมยังมีคนที่บ่นคิดถึงเมื่อเช้านั่งคุมอยู่ข้าง ๆ หญิงสาวจึงไม่กลัวว่าตัวเองจะเมาแล้วไม่มีใครดูแล ชายหนุ่มแอบดุเธอให้ดื่มน้อย ๆ แต่ก็ไม่ได้ถึงกับห้ามปรามขนาดนั้น เห็นตาหวานเยิ้มแกมออดอ้อนของมารีนแล้วก็เลยตามเลย ตามใจผู้หญิงคนนี้มากกว่าใครก็คงเป็นเขานี่แหละ สุดท้ายคนที่ยกแก้วไม่พักก็ได้เมาหัวเกือบทิ่มอย่างที่เห็น "ห้ามอุ้ม ๆ มายจะเดินเอง" มารีนยกนิ้วชี้ทำท่าห้ามคนที่อยากตัดปัญหาด้วยการแบกเธอ "เดินเองแบบนี้มันจะถึงไหมล่ะ" เจคอบถอนหายใจพรืดใหญ่ ที่พักของเขาอยู่ไม่ไกลจากบริเวณนี้ถึงได้เดินชมวิวแทนการขับรถมา แต่ขากลับดันมีคนเมาเดินมั่วแบบนี้ชาตินี้จะเดินถึงไหม มารีนทำตาห

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม