“เฮ๊ย! กูไม่ได้จะต่อยมึงไอ้บ้า เห็นกูเป็นพวกชอบใช้กำลังรึไงวะ” “ทัดครับ ขอคุยแบบส่วนตัวได้รึเปล่าครับ” “เออๆ ทำไมต้องพูดเพราะวะ” ทัดเทพทำหน้าฉุนใส่เพื่อนสารเลว ก่อนจะหันไปชะเง้อมองหาพิมพ์ใจด้วยความเป็นห่วง “อย่าคุยนานนะโว๊ย เดี๋ยวเจ้าของงานเขามีอะไรจะเซอร์ไพรซ์แขกด้วย เดี๋ยวพลาดช๊อตเด็ดเสียดายแย่” แล้วสองหนุ่มก็พากันเดินกอดคอออกจากงานไป พวกเขาไปยืนคุยกันอย่างซีเรียสที่ระเบียงทางด้านหลังของชั้นดาดฟ้า ซึ่งเป็นที่สำหรับสูบบุหรี่ของแขกนั่นเอง “เธอกล้ามางานนี้ได้ไงพิมพ์” นาเดียร์ยิ้มสดใส ขณะนั่งลงบนเก้าอี้ติดกับพิมพ์ใจ เด็กทั้งสามคนพากันเงียบกริบ เพราะรู้ว่าสงครามเย็นกำลังก่อตัวขึ้นแล้ว “คนทั้งเมืองเขาแบนเธอกันหมดแล้วนะ” พูดด้วยรอยยิ้ม สายตาอ่อนหวานเป็นประกาย “ได้ข่าวว่าจะเปิดร้านวันจันทร์นี้ใช่มั้ย แล้วจะมีลูกค้าที่ไหนไปกินร้านเธอล่ะ ไม่มีใครรับกับพฤติกรรมของเธอได้หรอกนะ” “เอาจริง ๆเร