"โห ต่างจากสมัยมัธยมมากเลยนะแก" ปลายฝนหันไปบอกมิลลี่เพื่อนสาวที่อยู่ในชุดนักศึกษาปีหนึ่งในตอนที่กำลังจะขึ้นไปยังห้องเรียนด้วยกัน
"นั่นสิ แต่ฉันว่าเรารีบขึ้นไปเรียนก่อนดีกว่านะ เดี๋ยวเข้าเรียนสายจะโดนอาจารย์ว่านะ" แล้วยิ่งวันนี้เป็นวันแรกของการเปิดเทอมด้วย เธอเองก็ไม่รู้เลยว่าจะเจออาจารย์ใจดีหรืออาจารย์ที่เข้มงวดมากกันแน่ ทางที่ดีก็ควรจะทำตัวไม่ให้โดนตำหนิจะดีกว่า
"เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนนะ"
แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวขาออกไปจากตรงนั้น ปลายฝนที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็หยุดฝีเท้าพร้อมขมวดคิ้วเข้าหากัน ทำให้มิลลี่ต้องเดินเข้ามาดูแชทกลุ่มของคณะด้วยกัน
-วันนี้หลังเลิกเรียนขอพบน้องๆ ปี 1 ที่ห้องxxxด้วยนะครับ-
แชทดังกล่าวที่ถูกส่งมาจากรุ่นพี่ซึ่งเป็นประธานรุ่นทำเอาปลายฝนถอนหายใจออกมาด้วยความรำคาญ
"เฮ้อออ แล้วทำไมเพิ่งมานัดกะทันหันตอนนี้เนี่ย แบบนี้นัดของฉันกับแฟนตอนเย็นก็ต้องล่มน่ะสิ"
"ฉันว่าพี่เขาคงนัดคุยไม่นานหรอก เธอบอกแฟนเธอให้รอหน่อยก็ได้ แบบนี้น่าจะทันนะ"
"แล้วเธอรู้มั้ยอะว่าเขาจะนัดคุยเรื่องอะไร พอจะรู้รึเปล่า"
"อืม...ฉันไม่แน่ใจเลย แต่คิดว่าน่าจะคุยเรื่องรับน้องรึเปล่า เพราะตอนที่ฉันคุยกับพี่ที่ดูแลเราในกลุ่มก็เหมือนเขาจะหลุดออกมาอยู่นะว่าจะมีการรับน้องด้วยตอนเปิดเทอม" มิลลี่คาดเดาไปต่างๆ นานา ก็ตอนที่เธอทักถามรุ่นพี่เรื่องการลงทะเบียนเรียน เขาก็เคยหลุดออกมาอย่างนั้นจริงนี่หน่า แต่ถ้าสิ่งที่พี่เขานัดคุยจะเป็นเรื่องอื่นจริงๆ เธอก็ไม่รู้แล้ว เพราะก็เพิ่งมาเห็นแชทนี้พร้อมกับปลายฝนเหมือนกัน
"เอาเถอะ ชีวิตมหาลัยก็แบบนี้แหละ ฉันว่าน่าสนุกดีนะ แต่ก่อนอื่นพวกเราขึ้นไปเรียนกันก่อนดีกว่า"
"ก็ได้ๆ งั้นเดี๋ยวฉันขอส่งบอกแฟนก่อนแปปหนึ่งว่าให้รอฉันตอนเย็นด้วย เผื่อรุ่นพี่จะนัดคุยไม่นาน"
ปลายฝนก้มหน้าส่งข้อความหาแฟนของตัวเองอยู่พักหนึ่งในระหว่างที่กำลังเดินไปขึ้นลิฟต์ไปด้วย ทว่าระหว่างทางหางตาของมิลลี่ดันเหลือบไปเห็นผู้ชายกลุ่มหนึ่งซึ่งกำลังมองมาทางพวกเธออย่างเปิดเผย แต่ยังไม่ทันที่จะได้สงสัยอะไรมากกว่านั้นประตูของลิฟต์ก็เปิดออกเสียก่อนทำให้ทั้งคู่ต้องรีบเดินเข้าไปด้านในเพื่อขึ้นห้องเรียน
แต่เอ๊ะ!? เมื่อกี้เธอรู้สึกเหมือนพวกเขาจะเป็นรุ่นพี่ในคณะของเธอเลยรึเปล่านะ แล้วทำไมเขาถึงมองมาด้วยสายตาแบบนั้นล่ะ?