ม่านไหม... "เธอไม่พูดอะไรกับมันหน่อยเหรอ" "ม่านไม่มีอะไรจะพูดค่ะ" "ดีแล้วล่ะนังหนูเอ็งไม่ต้องไปพูดกับไอ้ผู้ชายเฮงซวยไม่รับผิดชอบแบนั้นเลยนะลูก ดูหน้าก็รู้ว่านิสัยสันดานเป็นแบบไหนยังไง ยัยหนูจันทร์เอ็งก็เหมือนกันนะลูกคราวหน้าคราวหลังอย่าให้เขาอุ้มอีกล่ะเข้าใจมั้ย" จันทร์เจ้าทำหน้าไม่เข้าใจก่อนจะนอนกินนมต่อก่อนจะปลอยหลับไปด้วยความง่วง "ฝากคุณนุไปบอกเขาทีนะคะว่าเงินค่ารักษาพยาบาลของจันทร์เจ้าม่านจะพยายามหามาใช้คืนมุกบาททุกสตางค์พร้อมดอกเบี้ยแต่อาจจะต้องรอสักหน่อย" "มันไม่เอาหรอกยัยหนูก็ลูกมันเหมือนกัน" "แต่เป็นลูกที่เขาไม่เคยต้องการ" "ตอนนั้นมันอาจยังคิดไม่ได้แต่ตอนนี้ฉันว่ามันคงจะคิดได้แล้วนะ" "เขาจะคิดได้หรือไม่ได้ก็เป็นเรื่องของเขาค่ะไม่เกี่ยวกับม่าน" "เธอไม่อยากให้ลูกมีพ่อเหรอ" "ม่านอาจจจะเห็นแก่ตัวแต่เพื่อความสุขในอนาคตของลูกม่านคิดว่าพวกแกไม่มีพ่อจะดีกว่า" "เธอกลัวว่ามันจะเป็